Берилл

Бери́лл — ункăлла силикатсен кĕçĕн класĕнчи гексагональ сингониллĕ минерал. Бериллăн хăшпĕр тĕсĕсем, сăмахран изумруд тата йĕпкĕн сăрлă аквамарин, хаклă чул шутланать.

Берилл кристаллĕсем хăй тĕллĕн те, друза шутĕнче тĕл пулаççĕ. Берилл тĕрлĕ тĕсĕсен сăрлавне хутăшсем параççĕ. Кантăкла ялтăру, оптика пахи çук.

Бериллăн хими йышĕ — Al₂[Be₃(Si₆O₁₈)], çак берилли оксичĕ 14 %, алюмини оксичĕ 19 %, оксида кремни оксичĕ 67 %. Эбельмен ăна хăй май тунă.

Андерсон Б. Определение драгоценных камней. — М.: Мир, 1983.
Киевленко Е. Я., Сенкевич Н. Н., Гаврилов А. П. Геология месторождений драгоценных камней. — М.: Недра, 1974.
Куликов Б. Ф., Буканов В. В.. Словарь камней-самоцветов. Изд.2-е. — Л.: Недра, 1988, 168 с.
Пыляев М. И. Драгоценные камни. -М. : Стрелец, 1990.
Фекличев В.Г. Берилл. Морфология, состав и структура кристаллов . - М.: Наука, 1964, 125 с.

Берилл РУВИКИ.Медиа-ра

РУВИКИре портал пур
«Геологи»

Берилл в энциклопедии GeoWiki(выр.)
Берилл в базе webmineral.com (акăлч.)
Всё о бериллах — свойства, разновидности, уникальные находки(выр.)
Берилл на Кристаллов. NET (выр.)
Распространение Берилла в России (выр.)
Берилл в базе catalogmineralov.ru(выр.)

Çак статьяна çырнă чухне Брокгаузпа Ефронăн Энциклопеди сăмахсарĕн (1890—1907) материалĕпе усă курнă.