Бероев Вадим Борисович
Вади́м Бори́сович Беро́ев (осет. Беруаты Барисы фырт Вадим, 1937 — 1972) — осетин кăкĕнчен тухнă театрпа кино совет актёрĕ. РСФСР тава тивӗҫлӗ артисчӗ (1969).
Кун-çулĕ
Вадим Бероев 1937 çулхи кăрлачăн 10-мĕшĕнче Беслан çумĕнчи Хумалаг осетин ялĕнче çуралнă[1]. Анчах та, унта çемье нумаях пурăнман — Львова куçса кайнă.
12-мĕш арçын шкулĕнче вĕреннĕ, 1954 çулта Львоври 35-мĕш шулта вĕренсе тухнă. Çав вăхăтрах мусăк училищинче фортепиано класĕнче пĕлӳ илнĕ.
1957 çулта А. В. Луначарский ячĕллĕ ГИТИС-ра вĕренсе тухнă. Педагогĕсем: Варвара Алексеевна Вронская, Николай Васильевич Петров тата Борис Нисифорович Докутович.
1957 çултанпа Моссовет ячĕллĕ театрта ĕçленĕ.
1972 год çулхи раштавăн 28-мĕшĕнче çут тĕнчерен уйрăлса кайнă. Мускавра, Введени (Нимĕç) çăвине пытарнă.
Çемье
- ашшĕ — Бероев Борис Бодзиевич (1905-1976)
- амăшĕ — Карафа-Корбут Зинаида Эдуардовна (1898 е 1900-1976), вĕрентӳçĕ, Польшăран.[1]
- арăмĕ — Шварёва—Бруновская Эльвира Павловна (03.06.1936-11.04.2000).
- хĕрĕ — Бероева Елена Вадимовна (1958 çур.) (Моссовет ячĕллĕ театр актриси).
- мăнукĕсем — Егор Бероев (09.10.1977) тата Дмитрий Бероев (1988 çур.).
Пултарулăх
Театрти рольсем
- «Ленинградский проспект» (1964) (фильм-спектакль)
- «Я, ты, он и телефон» (1965) — хăйĕн арăмĕпе, Эльвира Бруновскаяпа
- «Офицер флота» (1971) (телеспектакль) — Татьяна Пельтцерпе тата Татьяна Васильевăпа
- «Первопечатник Иван Фёдоров» (1968—1969) (телеспектакль)
- «Сверчок»
- Жизнь Сент-Экзюпери
- Странная миссис Сэвидж
Фильмографи
- 1962 — Телефонистка
- 1963 — Самолёты не приземлились — Риад
- 1965 — Наш дом — Николай
- 1967 — Майор Вихрь — майор «Вихрь»
- 1968 — В огне брода нет — Вася
Ӑнлантарусем
- ^ 1, 2 Малхаз Чочиев Паллă актер Егор Бероев тăван Хумалага çитнĕ
Каҫӑсем
- Майор Вихрь
- Майор Вихрь. Биография Вадима Бероева 2020 ҫулхи нарӑсӑн 16-мӗшӗнче архивланӑ.