Бубенин Виталий Дмитриевич

Виталий Дмитриевич Бубенин (ҫур. 1939 ҫулхи утӑн 11-мӗшӗ, Николаевск-на-Амуре[d], Хабаровский край[d]) — совет саманин тата Раҫҫейӗн чикӗ хуралҫи, Совет Союзӗн Паттӑрӗ (1969). «Альфа» ятарлӑ подразделенин пӗрремӗш командирӗ (1974—1977). Генерал-майор (1989)[1].

Пурнӑҫӗ

1939 ҫулхи утӑн 11-мӗшӗнче ҫуралнӑ. 1957 ҫулта 10 класс вӗренсе пӗтернӗ, 2-мӗш номерлӗ Хабаровскри техника училищинче вӗреннӗ, Хабаровск хулинчи «Дальэнергомаш» заводра промышленность хатӗр-хӗтӗрне юсакан слесарь пулса ӗҫленӗ[2].

Чикӗ ҫарӗсенче — 1961 ҫултанпа. Алма-Атари командирсен аслӑ чикӗ училищине вӗренсе пӗтернӗ. КПСС ретӗнче — 1968 ҫултанпа.

1966 ҫултанпа — Лӑпкӑ океан чикӗ округӗнчи 57-мӗш Уссурийск чикӗ отрядӗнчи «Нижне-Михайловка» застава пуҫлӑхӗн ҫумӗ. 1967 ҫултанпа — «Кулебякины сопки» чикӗ заставин пуҫлӑхӗ.

Даманский утрав ҫинчи совет тата китай хӗҫпӑшаллӑ хирӗҫӗвӗ вӑхӑтӗнче Лӑпкӑ океан чикӗ округӗнчи 57-мӗш Иман чикӗ отрядӗнчи 1-мӗш «Кулебякины сопки» чикӗ заставин пуҫлӑхӗ пулнӑ, кӳршӗ заставӑри ҫар ҫыннисене пулӑшма пынӑ[3]. 1969 ҫулхи пушӑн 1-мӗшӗнче чикӗ хуралҫисен позицине пенӗ вӑхӑтра ҫывӑхра миномёт мини сирпӗннипе контузиленнӗ, ҫапах та бронетранспортёр патне ҫитме пултарнӑ тата унпа ҫурҫӗр енчен китай ҫарӗсене хирӗҫле тапӑнма усӑ курнӑ. Тӑшмана шултра калибрлӑ пулемётран пенӗ тата пӗтӗм патрон пӗтнӗ хыҫҫӑн ҫапӑҫуран тухма йышӑннӑ. Каялла чакнӑ вӑхӑтра БТРа тӑшман персе сиенлетнӗ, Бубенинӑн урисене мина ванчӑкӗсемпе амантнӑ. Тепӗр хут хирӗҫ тапӑннӑ чухне виҫҫӗмӗш хут аманнӑ[2].

СССР Аслӑ Канаш Президиумӗн 1969 ҫулхи пушӑн 21-мӗшӗнчи Указӗпе патшалӑх чикине сыхлас енӗпе операцие ӑста ирттернӗшӗн, ҫав вӑхӑтра хастарлӑх кӑтартнӑшӑн Бубенина Совет Союзӗн Паттӑрӗн хисепӗпе тивӗҫтернӗ тата Ленин орденӗпе «Ылтӑн Ҫӑлтӑр» медаль (10718-мӗш №-лӗ) панӑ.

Госпитальте сывалнӑ хыҫҫӑн В. И. Ленин ячӗллӗ ҫар тата политика академийӗнче вӗренме пуҫланӑ, ӑна 1973 ҫулта вӗренсе пӗтернӗ. Малтан Выборг хулинче, унтан Полярхыҫри Ҫурҫӗр-Хӗвеланӑҫ чикӗ округӗнчи 100-мӗш Никель чикӗ отрядӗнчи политотдел пуҫлӑхӗн ҫумӗ пулса хӗсметре тӑнӑ.

1974 ҫулхи авӑнӑн 5-мӗшӗнче СССР КГБ Председателӗн Ю. В. Андроповӑн уйрӑм хушӑвӗпе «А» ушкӑнӑн командирне лартнӑ. 1977 ҫулхи акан 29-мӗшӗнче хӑйӗн ирӗкӗпе чикӗ ҫарӗсене таврӑннӑ[4], ӑна 60-мӗш Вильна-Курил чикӗ отрядӗнчи политотдел пуҫлӑхне лартнӑ, 1979 ҫултанпа — Камчатка чикӗ округӗнчи политотдел пуҫлӑхӗн ҫумӗ. 1981—1983 ҫулсенче Вӑтам Ази чикӗ округӗнчи ҫарсен оперативлӑ-ҫар уйрӑмӗн пуҫлӑхӗн ҫумӗн вырӑнӗнче хӗсметре тӑнӑ, Афган вӑрҫине хутшӑннӑ.

1983—1985 ҫулсенче КПСС ТК ҫумӗнчи Общество ӑслӑлӑхӗсен академийӗнче вӗреннӗ. 1985 ҫултанпа — СССР КГБ Чикӗ ҫарӗсен тӗп управленийӗнчи Политика управленийӗнчи 2-мӗш уйрӑм пуҫлӑхӗ. 1987—1989 ҫулсенче — округ пуҫлӑхӗн ҫумӗ — Балтиҫум чикӗ округӗнчи политотдел пуҫлӑхӗ тата Ҫар канашӗн пайташӗ.

1989—1991 ҫулсенче — Ҫурҫӗр-Хӗвелтухӑҫ чикӗ округӗн командующийӗн ҫумӗ, 1991—1993 ҫулсенче вара — Инҫет Тухӑҫ чикӗ округӗн командующийӗн ҫумӗ.

1993 ҫулта Раҫҫей Федераци Президенчӗн указӗпе Раҫҫей ФПС Хабаровскри чикӗ институчӗн пӗрремӗш пуҫлӑхне (1993—1995) лартнӑ.

1995 ҫулта генерал-майор хисепӗнче отставкӑна тухнӑ.

Хабаровск крайӗн дума депутачӗ (1994—1997).

«Кровавый снег Даманского» кӗнеке авторӗ. «Золотое перо границы» литература премийӗн лауреачӗ (2005 ҫул). «Альфа-Краснодар» антитеррор подразделенийӗн ветеранӗсен ассоциацийӗ» крайри общество организацийӗн хисеплӗ пайташӗ[5].

2015 ҫулхи нарӑс уйӑхӗнчи даннӑйсем тӑрӑх, Сочире пурӑннӑ.

Хисепӗсем

  • Совет Союзӗн Паттӑрӗ
  • Ленин орденӗ,
  • Хӗрлӗ Ялав орденӗ,
  • III степеньлӗ «СССР Хӗҫпӑшаллӑ вӑйӗсенче Тӑван Ҫӗршывшӑн вӑй хунӑшӑн» орден,
  • «СССР патшалӑх чикине сыхлас ӗҫре палӑрнӑшӑн» медаль,
  • СССР тата Раҫҫейӗн темиҫе медалӗ, ҫав шутра ведомство медалӗсем,
  • «СССР КГБ хисеплӗ ӗҫченӗ» — ку хисепе «Альфа» спецназ подразделенине ӑнӑҫлӑ ертсе пынӑшӑн панӑ.

Ҫырнисем

  • Бубенин В. Д. Кровавый снег Даманского: события 1966—1969 гг. — М.: Граница; Жуковский: Кучково поле, 2004. — 189 с. — (Военные мемуары).; ISBN 5-86090-086-4.[6]
  • Бубенин В. Д. Не оборвать нить памяти: художественно-биографическая повесть о жизни, долге и судьбе. — М.: Delibri, 2019. — 323 с.; ISBN 978-5-4491-0316-1.

Ӑнлантарусем

  1. ^ Биография В. Д. Бубенина на сайте «История отечественных спецслужб и правоохранительных органов» , Wayback Machine çинчи 2021 ҫулхи чӳкӗн 6-мӗшӗнчи копийӗ.
  2. ^ 1, 2 подполковник А. Давыдов. Герои Даманского // журнал «Охота и охотничье хозяйство», № 10, 1969. стр.38-40
  3. ^ Спецназ России ||| Наша История ||| Остров Инженера Даманского. Пӑхнӑ кун: 2013 ҫулхи ҫурлан 12-мӗшӗ. Архивланӑ 2013 ҫулхи ҫурлан 12-мӗшӗ.
  4. ^ Зайцев Г. Н. «Альфа» — моя судьба. — СПб.: Славия, 2005. — 421 с.; ISBN 5-9501-0089-1.
  5. ^ Ассоциация «Альфа-Краснодар». История. Пӑхнӑ кун: 2021 ҫулхи авӑнӑн 14-мӗшӗ. Архивланӑ 2021 ҫулхи кӑрлачӑн 16-мӗшӗ.
  6. ^ Позднее книга переиздавалась в 2009 и в 2015 годах.

Вуламалли

  • Герои Советского Союза: Краткий биографический словарь / Пред. ред. коллегии И. Н. Шкадов. — Воениздат, 1987. — Т. 1 /Абаев — Любичев/. — 100 000 экз. — ISBN отс., Рег. № в РКП 87-95382.
  • Симаков Г. Н., Маслов К. Н. Пограничная служба России: энциклопедия. Биографии. — М.: Военная книга, 2008. — 509 с. — С.351-352.
  • Болтунов М. Е. Золотые звезды «Альфы». — М.: Кучково поле, 2009. — 127 с.; ISBN 978-5-9950-0058-7.

Каçăсем