Волченко Павел Кузьмич
Волченко Павел Кузьмич (1914 ҫулхи нарӑсӑн 28-мӗшӗ, Днепропетровск — 1987 ҫулхи нарӑсӑн 12-мӗшӗ, Днепропетровск) — гварди аслӑ лейтенанчӗ, артиллерисчӗ, Тӑван Ҫӗршывӑн Аслӑ вӑрҫине хутшӑннӑскер, Совет Союзӗн Паттӑрӗ (1945) [1][2].
Пурнӑҫӗпе ӗҫӗ-хӗлӗ
Павел Кузьмич Волченко 1914 ҫулхи февралӗн 28-мӗшӗнче Екатеринослав хулинче (халӗ Днепропетровск) ӗҫлекен килйышӗнче ҫуралнӑ [1][2]. Вырӑс [1]. 1937 ҫулта Днепропетровск физкультура техникумӗнче вӗренсе тухнӑ, унтах преподаватель пулса ӗҫленӗ [2][1].
1937 ҫулхи март уйӑхӗнче РККА хӗсметне чӗнсе илнӗ [1]. 1939—1940 ҫулсенчи совет-финн вӑрҫине хутшӑннӑ [1][2]. 1942 ҫулхи май уйӑхӗнчен Тӑван Ҫӗршывӑн Аслӑ вӑрҫин фрончӗсенче. Омск артиллери училищинче вӗренсе тухнӑ [1][2]. Сталинград, Кӑнтӑр-Анӑҫ, 3-мӗш Украин тата 1-мӗш Беларуҫ фрончӗсем йышӗнче ҫапӑҫнӑ. Сталинград ҫапӑҫӑвне, Донбасса ирӗке кӑларма, Запорожье, Никополь, Кривой Рог, Одесса хушшинчи ҫапӑҫусене, Днепр, Днестр, Анӑҫ Буг, Висла, Одер юханшывӗсене каҫма, Польшӑпа Германи территорийӗнчи ҫапӑҫусене хутшӑннӑ [1].
1944 ҫулта ВКП(б) йышне кӗнӗ [1][2]. 1945 ҫулхи кӑрлач уйӑхӗччен гварди лейтенанчӗ Волченко 8-мӗш гварди ҫарӗн 74-мӗш гварди стрелоксен дивизин 157-мӗш гварди артиллери полкӗн вут взвочӗн командирӗ пулнӑ [1].
1945 ҫулхи кӑрлачӑн 14-мӗшӗнче Висла юханшыв ҫинчи Магнушев плацдармӗнче тӑшманӑн хытӑ хӳтӗлевне тапӑннӑ чухне Волченко хӑйӗн взвочӗн туписене уҫӑ вут позицийӗне кӑларса хунӑ, артиллери вучӗпе темиҫе пулемёт точкине тата иккӗ танка хирӗҫ тупӑна пӗтернӗ [1][2]. Пехотӑпа пӗрле ҫӳренӗ май взвод 4 танка пӗтернӗ, 4 тупӑпа 8 пулемёта аркатнӑ [1][2]. 1945 ҫулхи февралӗн 2-мӗшӗнче Познань хули (Польша) хӗрринчи ҫапӑҫура иккӗ хут аманнӑ, анчах ҫапӑҫу вырӑнӗнчен кайман [1][2].
СССР Аслӑ Канаш Президиумӗн 1945 ҫулхи ҫу уйӑхӗн 31-мӗшӗнчи хушӑвӗпе «нимӗҫсен тапӑнса килекен ҫарӗсене хирӗҫле ҫапӑҫу фронтӗнче кӑтартнӑ харсӑрлӑх, хастарлӑх тата паттӑрлӑхшӑн» гварди лейтенанчӗ Павел Волченко Совет Союзӗн Паттӑрӗ ятне тивӗҫнӗ, Ленин орденӗпе «Ылтӑн Ҫӑлтӑр» медальне (№ 6844) панӑ [1][2].
Вӑрҫӑ вӗҫленсен гварди аслӑ лейтенанчӗ Волченко запасна тухнӑ [1]. Днепропетровскра пурӑннӑ, 2-мӗш чӗнӳ СССР Аслӑ Канашӗн депутачӗ пулнӑ [1][2]. 1987 ҫулхи февралӗн 12-мӗшӗнче вилнӗ. Днепропетровскри Сурско-Литовск ҫӑвинче пытарнӑ [1].
Хисепӗсем
- Совет Союзӗн Паттӑрӗ (1945 ҫулхи ҫу уйӑхӗн 31-мӗшӗ, медаль № 6844);
- Ленин орденӗ;
- Хӗрлӗ Ялав орденӗ;
- Тӑван Ҫӗршыв вӑрҫин орденӗ, 1-мӗш степень (иккӗ);
- Хӗрлӗ Ҫӑлтӑр орденӗ;
- «Хастарлӑхшӑн» медаль;
- «Сталинграда хӳтӗленӗшӗн» медаль;
- «Тӑван Ҫӗршывӑн Аслӑ вӑрҫинче Германие ҫӗнтернӗшӗн» медаль [1][2][3].
Астӑвӑм
- Волченко ячӗпе Днепропетровск хулинче урам ятне панӑ [1].
Ӑнлантарусем
- ^ 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19 Волченко Павел Кузьмич. Герои страны. Пӑхнӑ кун: 2026 ҫулхи ҫурлан 12-мӗшӗ.
- ^ 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12 Волченко Павел Кузьмич. Музей Победы. Пӑхнӑ кун: 2026 ҫулхи ҫурлан 12-мӗшӗ.
- ^ Волченко Павел Кузьмич. Память народа. Пӑхнӑ кун: 2026 ҫулхи ҫурлан 12-мӗшӗ.
