Джут (чĕлкĕм)
Джут — çав ятлă ретри ÿсентăрансенчен илекен натураллă пир-авăр чĕлкĕмĕ.
Михĕсем, канатсем, кавирсем, сĕтел-пукан пусмисем тăваççĕ[1]. Джута абельмош чĕлкĕмĕпе те хутăштарса усă кураççĕ[2].
Литература
- Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона : в 86 т. (82 т. и 4 доп.). — 1893. — Т. Xa.
- Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона : в 86 т. (82 т. и 4 доп.). — 1898. — Т. XXIII.
- Кабель // [Инкерман — Кальмар-зунд]. — СПб. ; [М.] : Тип. т-ва И. Д. Сытина, 1913. — (Военная энциклопедия : [в 18 т.] / под ред. К. И. Величко … [и др.] ; 1911—1915, т. 11)
- Абельмошевое волокно // Техническая энциклопедия. — 1927. — Т. 1.
Асăрхавсем
- ^ Джут // Малый энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона. — 2-е изд., вновь перераб. и значит. доп. Т. 1-2. — СПб., 1907—1909. — Т. 1.
- ^ Техническая энциклопедия, 1927.