Бочаров Яков Васильевич

Яков Бочаров 1923 ҫулта Ставрополь Крайӗнчи Елизаветинское ялӗнче хресчен кил-йышӗнче ҫуралнӑ. Шкулти пилӗк вӗренсе тухнӑ, ял хуҫалӑхӗнче ӗҫленӗ. 1942 ҫулхи пуш уйӑхӗнче ӑна Рабочисемпе хресченсен Хӗрлӗ Ҫарне хӗсмете чӗнсе илнӗ. Ҫав ҫулхи авӑн уйӑхӗнчен пуҫласа Тӑван Ҫӗршывӑн Аслӑ вӑрҫин фрончӗсенче ҫапӑҫнӑ. Сталинград ҫапӑҫӑвне хутшӑннӑ. 1943 ҫулта ВКП(б) ретне кӗнӗ. 1943 ҫулхи юпа уйӑхӗ тӗлне Бочаров аслӑ сержант Кӑнтӑр-Анӑç фрончӗн 8-мӗш гварди ҫарӗн 27-мӗш гварди стрелок дивизийӗн 76-мӗш гварди стрелок полкӗн тупӑ расчёчӗн командирӗ пулнӑ. Запорожьешӗн пынӑ ҫапӑҫусенче палӑрнӑ^[1].

1943 ҫулхи юпа уйӑхӗн 2-мӗшӗнче Бочаров расчёчӗ хӳтӗленнӗ вырӑна тӑшман 12 танкпа тата икӗ рота яхӑн пехотӑпа тапӑннӑ. Бочаров танксене 300 метр таран ҫывӑхлатса, вӗсене пеме тытӑннӑ та пӗр танка аркатнӑ. Тупӑ тӗллекенӗ йывӑр амансан тата снаряд параканнине вӗлерсен, вӑл хӑй тупӑ патне тӑнӑ та тепӗр танка тӗп тунӑ. Расчетри юлашки салтак пӗтсен тата сылтӑм аллинчен амансан та, Бочаров пеме чарӑнман, виҫҫӗмӗш танка пӗтернӗ. Снарядсем пӗтсен, вӑл автоматран пеме тытӑннӑ, тӑшман снарячӗ тупӑна тӳррӗн лекнӗ хыҫҫӑн мӗн виличчен позицие хӳтӗленӗ. Вольнянск хулинчи (Запорожье облаҫӗ, Украина) паркӗнчи тӑванла вил тӑпринче пытарнӑ, вил тӑпри ҫине палӑк лартнӑ^[1].

• Совет Союзӗн Паттӑрӗ (вилнӗ хыҫҫӑн; СССР Аслӑ Канаш Президиумӗн 1944 ҫулхи нарӑс уйӑхӗн 22-мӗшӗнчи хушӑвӗ):
  • Ленин орденӗ,
  • «Ылтӑн Ҫӑлтӑр» медалӗ.
• Тӑван Ҫӗршыв вӑрҫин II степеньлӗ орденӗ (62-мӗш ҫарӑн 1943 ҫулхи пуш уйӑхӗн 31-мӗшӗнчи 109/н номерлӗ хушӑвӗ).
• «Сталинграда хӳтӗленӗшӗн» медаль (СССР Аслӑ Канаш Президиумӗн 1942 ҫулхи раштав уйӑхӗн 22-мӗшӗнчи хушӑвӗ).

• Бочаров ячӗпе Запорожьере тата Марьины Колодцы ялӗнче урамсене ят панӑ.
• Минеральные Воды хулинчи Паттӑрсен аллейинче Бочаров барельефӗллӗ стела лартнӑ^[1].
• 2022 ҫулта хӑйӗн тӑван Елизаветинское ялӗнчи 8-мӗш вӑтам шкул территорийӗнче (шкул паттӑр ячӗпе хисепленет) Я. В. Бочаровӑн бюстне уҫнӑ^[2].