Макаров Пётр Гаврилович

Макаров Пётр Гаврилович (1925 ҫулхи ҫӗртмен 17-мӗшӗ, Нӑрваш Шӑхаль, Чăваш Автономиллĕ Социализмлă Совет Республики2006 ҫулхи ҫӑвӑн 11-мӗшӗ, Львов) — совет саманин офицерӗ, КГБ подполковникӗ.

Пурнӑҫӗ

Пётр Гаврилович Макаров 1925 ҫулхи ҫӗртмен 17-мӗшӗнче Чӑваш АССРӗнчи Нӑрваш Шӑхаль ялӗнче ҫуралнӑ. 1942 ҫулта Патӑрьел педагогика училищин 2-мӗш курсне вӗренсе пӗтернӗ. 1943–1945 ҫулсенче Ленинградри тата Чӗмпӗрти ҫар ҫыхӑнӑвӗн училищисенче вӗреннӗ[1].

1946–1947 ҫулсенче Германири Совет окупацийӗн ҫарӗн ушкӑнӗнче 3-мӗш Тапӑну Армийӗн «РАФ» радиостанцийӗн начальникӗ пулнӑ. 1947–1950 ҫулсенче Ленинград ҫар округӗнче ӗҫленӗ: малтан «РАФ» радиостанцин начальникӗ, кайран — 26-мӗш уйрӑм полкӑн радиотехника взвочӗн командирӗ. 1950–1974 ҫулсенче Львов хули патӗнчи 83525 ҫар чаҫӗнче хӗсметре тӑнӑ. 1974 ҫулта саппаса тухнӑ[1].

1975–1980 ҫулсенче Львоври радиотехникӑн ӑслӑлӑхпа тӗпчев институтӗнче ӗҫленӗ: аслӑ лаборант, инженер, пай начальникӗн тивӗҫне вӑхӑтлӑха пурнӑҫлакан. 1980–1998 ҫулсенче Львоври «Динамо» споркомбинатӗнче инструктор, кайран вара стрелоксен тирӗн заведующийӗ пулса тӑрмашнӑ.

2006 ҫулхи ҫу уйӑхӗн 11-мӗшӗнче Львов хулинче (Украина) пурнӑҫран уйрӑлнӑ[1].

Хисепӗсем

Пётр Гавриловича ҫак орден-медальсемпе чысланӑ[1]:

  • «Хӑюлӑх» орденӗн III степенӗ;
  • «Ҫапӑҫура палӑрнӑшӑн» медаль;
  • «СССР Хӗҫ-пӑшаллӑ вӑйӗсенчи тӳрӗ кӑмӑллӑ ӗҫ-хӗлшӗн» медаль;
  • «Ҫарти хастарлӑхшӑн» медаль;
  • «Край хӳтӗлевӗн Лигин тава тивӗҫлӗ ӗҫченӗ» ылтӑн паллӑ (Польша, 1987);
  • «XI пилӗкҫуллӑхӑн ударникӗ» паллӑ;
  • ыттисем.

Ӑнлантарусем

  1. ^ 1, 2, 3, 4 Макаров Пётр Гаврилович (выр.). Патăрьел энциклопедийĕ. Пӑхнӑ кун: 2026 ҫулхи ҫӑвӑн 7-мӗшӗ.

Вуламалли

  • Батыревская энциклопедия = Патăрьел энциклопедийĕ / [ред. совет. Р. В. Селиванов и др.] ; авт.-сост. С. А. Карягин, И. М. Матросов, А. И. Мефодьев. – Чебоксары : Новое Время, 2010. – Т. 2 / [предисл. Н. И. Глухова]. – 2010. – 329, [2] с., [6] л. ил. : ил., портр.

Каҫӑсем