Селон чĕлхи

Село́н чĕлхи^[1] (çаплах сели́ ^[2]; лат. sēļu valoda, лит. sėlių kalba) — селсен (селон) балти чĕлхи. XIV ĕмĕрĕн варрине çити Селонире: Даугава юханшывран кăнтăралла (кăнтăр-тухăç Латви, çурçĕр-тухăç Литва) сарăлнă пулнă, Селпилс тĕп хула шутланнă. Латыш тата литва чĕлхисем хĕссе кăларнă, вырăнти калаçусенче, ономастикăра юлнă.

Морфологи

Селон гидронимĕсен çакнашкал аффикссем : -aj- (Almajà, Indrajà, Kamajà, Lakajaĩ), -uoj- (Lazduojà, Zadúojas), -as-/-es- (Čẽdasas, Svė́dasas, Zãrasas, Bradesà, Laukesà), -ēt- (Barškėtà, Drisvėtà), -īkšt- (Anykštà, Lúodkštis)Дини П. . — М.: ОГИ. — С. 250. — ISBN 5-94282-046-5.</ref>.

^ Дини П. . — М.: ОГИ. — С. 247. — ISBN 5-94282-046-5.
^ Топоров В. Н. . — М.: Academia. — С. 32. — 224 с. — ISBN 5-87444-225-1.

Дини П. У. . — М.: ОГИ. — С. 247—250. — 544 с. — ISBN 5-94282-046-5.
Топоров В. Н. . — М.: Academia. — С. 32—33. — 224 с. — ISBN 5-87444-225-1.
Kabelka J. . — Vilnius: Mokslas. — P. 81—85. — 150 p.

Балтийские языки в Реестре языков мира

[1] Дини П. . — М.: ОГИ. — С. 247. — ISBN 5-94282-046-5.

[2] Топоров В. Н. . — М.: Academia. — С. 32. — 224 с. — ISBN 5-87444-225-1.

[1]

[2]

п • с • т Балти чĕлхисем
прабалти чĕлхи † (прачĕлхе)
Тухăç	земгал † • селон † • литва (диалектсем) • латыш (диалектсем • латгал)

Анăç	прус † • ятвяг † • курш † • помор-балти † • галинд †

Тăнăвар-ока	голядь †
^† — çухалнă, пайланнă е улшăннă чĕлхесем.

Селон чĕлхи

Истори тата ареал

Лингвистикологи

Морфологи

Асăрхавсем

Литература

Каçăсем

Темӑпа ҫыхӑннисем

Категорисем