Эфир (физика)

Эфир (çутă куçаракан эфир, ав.гр. αἰθήρ, сывлăшăн çӳлти сийĕ; лат. aether) — гипотетикăлла пур çĕре те кĕрекен хутлăх^[1], унăн хумханăвĕсем электромагнит хумĕсем евĕр (çав шутра курăнакан çутă пек). Çутă куçаракан эфир концепцине пĕрремĕш ăстрăм XVII ĕмĕрте Рене Декарт кĕртнĕ^[2], ăна вара тĕплĕн XIX ĕмĕрте хумсен оптики теоринче тата Максвеллăн электромагнит теоринче ăнлантарса панă.

^ Цитатăланă чухнехи йăнăш Неверный тег <ref>; для сносок fe не указан текст
^ Еремеева А. И., Цицин Ф. А. . — М.: Изд-во МГУ. — С. 175.

Богородский А. Ф. . — Киев: Наукова думка. — 351 с.
Визгин В. П. . — М.: Наука. — 352 с.
Гольдгаммер Д. А. Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона : в 86 т. (82 т. и 4 доп.). — 1890—1907.
Декарт Рене. . — М.: Мысль. — Т. I.
Кудрявцев П. С. . — М.: Просвещение.
Роузвер Н. Т. = Mercury's perihelion. From Le Verrier to Einstein. — М.: Мир. — 244 с.
Спасский Б. И. История физики. — М.: Высшая школа.
- Том 1: Часть 1-я; Часть 2-я
- Том 2: Часть 1-я; Часть 2-я
Терентьев И. В. . — М.: ФАЗИС. — 176 с. — ISBN 5-7036-0054-5.
Уиттекер Э. . — М.: Регулярная и хаотическая динамика. — 512 с. — ISBN 5-93972-070-6.

Ӑнлантарусем