Çĕньял (Сарăту облаçĕ)

Çĕньял
	Ял-хула
Çĕньял
Ялав	Герб
	52°38′54″ с. ш. 47°48′42″ в. д.GЯO
Патшалӑх	Раҫҫей Федерацийӗ
Федераци субъекчӗ	Чĕмпĕр облаçĕ
Муниципаллă район	Хволынск
Ял тăрăхĕ	[[ял тăрăхĕ\|]]
Шайли пайлану	урамсем
Историпе географи
Ҫӳллӗш	89 м
Сехет тӑрӑхӗ	UTC+4:00
Халӑх йышӗ
Халӑх йышӗ	177 ҫын (2010)
Национальноҫсем	чăвашсем, ирҫесем
Конфессисем	православсем
Катойконим	çĕньялсем
Цифра идентификаторӗсем
Телефон кочӗ	+7 84595
Почта индексӗ	412741
ОКТМО кочӗ	63649430106
ОКАТО кочӗ (2014 ҫулччен)	63249855002
	Çĕньял

Çĕньял (выр. Ерёмкино) — Сарӑту облаҫӗн Хвалынск районĕнчи ял, нумайрах чăвашсем пурăнаççĕ. Ку пурăнакан вырăн — районти пĕртен-пĕр чăваш ялĕ теме пулать. Анчах истори тĕлĕшпе пăхсан апла мар.

Ял йышĕ тата тытăмĕ

2002-мĕш çулта 253, 2010-мĕш çулта 177 çын пурăннă^[1].

Ялта виçĕ урам. Вĕсен вырăсла ячĕсем çакăн пек: Комсомольская улица, Луговая улица, Улица Мира. Чăвашла ячĕсем паллă мар.

Истори

Хвалынскири таврапĕлӳ музейĕн ăслав ĕçлевçи Л.Е. Сетежева çапла çырать^[2]:

Оригиналлӑ текст (выр.)

В Саратовский край чуваши переселялись в конце XVII – начале XVIII века, сосредотачиваясь преимущественно в северных уездах: Кузнецком, Петровском, Вольском и Хвалынском. Давнее общение с другими народностями, далеко превосходящими их численно, не помешало чувашам сохранить свою национальную самобытность.

<Куçару: Сарăту таврашне чăвашсем XVII ĕмĕр вĕçĕнче – XVIII ĕмĕр пуçламăшĕнче килнĕ те, тĕпрен илсен çурçĕрти уессенче вырнаçнă: Кузнецки, Петровски, Вольски, Хвалынски. Ĕлĕкренпех хăйсенчен чылай йышлăрах халăхсемпе хутшăнни вĕсене хăйъевĕрлехсене сыхласа хăварма чăрмантарман.>

Çĕньяла уйрăммăн илес пулсан вара, ун пирки çав ăславçах акă мĕн тет^[2]:

Оригиналлӑ текст (выр.)

В селе Старая Лебежайка в период коллективизации было создано 13 товариществ по совместной обработке земли. Некоторые семьи выселялись из села и строили свои дома на тех местах, где была земля этих товариществ. Четвертое и пятое товарищества обосновались южнее «Пичельни», почти на границе современного Еремкинского поля. Они назывались «Новая жизнь» и «Туналейка». Так было положено начало возникновению двух новых чувашских сел - «Щене-ял» (Еремкино) и хутор «Туналейка».

<Куçару: "Старая Лебежайка" текен ялта коллективизаци çулĕсенче çĕр ĕçлекенсен 13 юлташлăхне тунă. Хăшпĕр килсем юлташлăхсен çĕрĕсем патнелле уйрăлса тухнă. Тăваттăмĕш тата пиллĕкмĕш юлташлăхсем "Пичельни" текен вырăнтан кăнтăрарах вырнаçнă — хальхи Çĕньялăн чиккисем тĕлнеллех. Вĕсене "Новая Жизнь" тата "Туналейка" тенĕ. Çапла вара çĕнĕ чăваш ялĕсем никĕсленнĕ: Çĕньял тата Туналейка хуттăрĕ.>

Çак йĕркесемпе паллашсан, Çĕньяла XX ӗмӗрте çеç никĕсленĕ пек ăнланма пулать. Анчах та çавăнтанах^[2] илнĕ урăх йĕркесем ку тĕлĕшпе иккĕленме хистеççĕ:

Оригиналлӑ текст (выр.)

Михаило – Архангельская церковь в селе Еремкино Деревянный храм был возведен в 1883 году на средства прихожан. Земли при церкви было: 2 десятины усадебной и 62 десятины пахотной. В 1892 году была открыта школа грамоты. Притч на 1897 год состоял из священника Ксенофонта Григорьевича Иерихонского и псаломщика Никифора Кондратьевича Казанского. Жили они в общественных домах, казенного жалования получали: священник 294 руб., а псаломщик 98 руб. в год. Приход в этом же году состоял из русских 87 душ муж. и 82 жен. пола – государственных крестьян, 30 душ муж. и 25 жен. пола – военных; мордвы 290 душ муж. и 285 жен. пола – государственных крестьян, 54 душ муж. и 50 жен. пола – военных; чувашей 214 душ муж. и 230 жен.пола – казенных крестьян, 35 душ муж. и 33 жен. пола – военных. Священником в церкви с 1912 года состоял выпускник духовной семинарии Николай Бакурский, награжденный в 1908 году набедренником, а псаломщиком с 1906 года был Константин Евгеньевич Залетаев. Весь приход на 1912 год состоял из 349 дворов с 997 душами муж. и 1006 жен. пола. В 1930 году в селе Еремкино распался коллектив верующих, ремонт церкви не производился, поэтому она была закрыта и вскоре разломана. ( А. Наумов « Земли Хвалынской Храмы»). В 2009 году жители села Еремкино собрали необходимую сумму для установления Поклонного Креста на месте прежней церкви.

Вуламалли

Научный отчет по проекту "Чуваши Приволжского округа", Шупашкар, 2002. 192 с.

Паллă çынсем тата ытти харкамлăхсем

Асăрхавсем

^ Çырсатухусен официаллă палартавĕсем. 2018 ҫулхи ҫӗртмен 15-мӗшӗнче архивланӑ.
^ ¹^,²^,³ Сетежева Л.Е.Чуваши - кто они? 2017 ҫулхи утӑн 20-мӗшӗнче архивланӑ. — 13 ноябрь 2014, Хвалынскири "Звезда" хаçат.

Каçăсем

Ку Сарӑту облаҫӗн географипе вĕçлемен статья. Эсир статьяна тӳрлетсе тата хушса проекта пулăшма пултаратăр.

[1] Çырсатухусен официаллă палартавĕсем. 2018 ҫулхи ҫӗртмен 15-мӗшӗнче архивланӑ.

[З-2] ¹^,²^,³ Сетежева Л.Е.Чуваши - кто они? 2017 ҫулхи утӑн 20-мӗшӗнче архивланӑ. — 13 ноябрь 2014, Хвалынскири "Звезда" хаçат.

[1]

[2]