Воронцов Михаил Егорович
Воронцов Михаил Егорович (1914 ҫулхи авӑнӑн 27-мӗшӗ [юпан 10-мӗшӗ] , Вологда кӗпӗрни[d] — 1974 ҫулхи акан 10-мӗшӗ, Сергиев Посад, Мускав облаҫӗ) — Хӗрлӗ Ҫар лейтенанчӗ, совет-финн тата Тӑван Ҫӗршывӑн аслӑ вӑрҫисене хутшӑннӑ, Совет Союзӗн Паттӑрӗ (29.10.1943)[1][2][3]. Совет Союзĕн Паттăрĕн чысне илнĕ вăхăтра Воронеж фрончӗн 38-мӗш çарӗн 180-мĕш стрелоксен дивизийӗн 33-мӗш уйрăм сапёр батальонӗн автоматчиксен взвочӗн командирӗ, лейтенант.
Пурнӑҫӗпе ӗҫӗ-хӗлӗ
1918 ҫулхи ака уйӑхӗн 16-мӗшӗнче Вӑта Тимӗрҫен (халӗ — Чӗмпӗр облаҫӗ) ялӗнче чӑваш хресченӗсен ҫемьинче ҫуралнӑ.
Ҫарта 1938 ҫултанпа. Халхин-Голри ҫапӑҫусене хутшӑннӑ (1939 ҫ.) , совет-финн вӑрҫи (1939-1940 ҫҫ.) , вӗҫлесен демобилизациленнӗ.
Ҫарта каллех 1941 ҫулхи ҫӗртме уйӑхӗнчен пуҫласа, ҫул-йӗрпе эксплуатаци пайӗн шофёрӗ пулса ӗҫленӗ. Совет Союзӗн Паттӑрӗн чысне илнӗ вӑхӑтра 9-мӗш гварди сывлӑш десант дивизин 23-мӗш гварди сывлӑш десант перевҫӗсен полкӗн 7-мӗш ротин парторгӗ, гварди красноармеецӗ. 1-мӗш Украина фронтӗнче ҫапӑҫнӑ. Висла-Одер тапӑну операцинче палӑрнӑ. Январӗн 12-мӗшӗнчен пуҫласа февралӗн 3-мӗшӗччен 1945 6 пулемёт точкине тата темиҫе теҫетке гитлеровеца тӗп тунӑ, 9-шне тыткӑна илнӗ.
Вӑрҫӑ хыҫҫӑн Егор Терентьевич тӑван ялне таврӑннӑ, унта малтан водительте, унтан — колхоз председателӗн заместителӗнче ӗҫленӗ.
2011 ҫулхи кӑрлачӑн 23-мӗшӗнче пурнӑҫран уйрӑлнӑ. Егор Терентьевич Воробьёв Ульяновскра Совет Союзӗн юлашки Геройӗ пулнӑ.
Хисепӗсем
- Совет Союзӗн Паттӑрӗ (23.02.1948, «Ылтӑн Ҫӑлтӑр» медаль № 7794);
- Ленин орденӗ (23.02.1948);
- икӗ Хӗрлӗ Ялав орденӗ (01.02.1944, 29.02.1944);
- Тӑван Ҫӗршыв вӑрҫин орденӗн I степенӗ (11.03.1985);
- Тӑван Ҫӗршыв вӑрҫин орденӗн II степенӗ (05.06.1943);
- икӗ Хӗрлӗ Ҫӑлтӑр орденӗ (26.11.1941, 07.08.1942);
- медальсем.
