Затон

Зато́н, за́водь[1], по́тча[2]юханшыв акваторийӗн пӗр пайӗ. Вӑл пӑр кайнинчен тата юхӑмран хӳтӗлеме май парать. Ку пысӑк юханшыв кӳлмекӗ. Вӑл карапсене хӗл каҫма е яланах тӑратма питӗ меллӗ[3].

undefined

Сӑнласа пани

Затонсем ҫутҫанталӑкрисем тата алӑпа тунисем пулаҫҫӗ. Ҫутҫанталӑкри затон — кӳлмек пулса тӑнӑ кивӗ юханшыв ҫулӗ. Ҫавӑн пекех вӑл тӗп акваторирен хӑйӑр сӑмсахӗпе е юханшыв утравӗпе уйӑрӑлнӑ акватори пайӗ пулма пултарать. Алӑпа тунӑ затонсене тӗп юханшыв акваторинчен дамбӑсемпе уйӑраҫҫӗ.

Чылай чухне затон кивӗ юханшыв ҫулӗнче вырнаҫнӑ. Ҫавӑн пекех вӑл поймӑри кӳлӗсенче пулать. Ку кӳлӗсем юханшывпа шыв ҫулӗпе ҫыхӑннӑ. Тата затон пӗчӗк шывсем юхса кӗнӗ ҫӗрте вырнаҫать.

Затонсенче юханшыв карапӗсем час-часах хӗл каҫаҫҫӗ. Унтах нумай чухне карап юсакан мастерскойсем вырнаҫаҫҫӗ.

«Затон» сӑмах топонимсенче час-часах тӗл пулать. Сӑмахран, Затон тата Куйбышев Затонӗ посёлоксен ятӗнче. Тата Мускаври Нагатино Затонӗ районӗ пур, Киевра — Княжий Затон урам.

Тӗслӗхсем

  • Сокольски затонӗ;
  • Сологузовски затонӗ;
  • Васильевски затонӗ;
  • Городец затонӗ;
  • Сормово затонӗ;
  • Спасск затонӗ[4];
  • Каменнӑй затон[5];
  • тата ыттисем те.

Сӑнсен пуххи

Ӑнлантарусем

  1. ^ Затапливать // Толковый словарь живого великорусского языка : в 4 т. / авт.-сост. В. И. Даль. — 2-е изд. — СПб. : Типография М. О. Вольфа, 1880—1882.
  2. ^ Потча // Толковый словарь живого великорусского языка : в 4 т. / авт.-сост. В. И. Даль. — 2-е изд. — СПб. : Типография М. О. Вольфа, 1880—1882.
  3. ^ Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона : в 86 т. (82 т. и 4 доп.). — 1890—1907.
  4. ^ Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона : в 86 т. (82 т. и 4 доп.). — 1890—1907.
  5. ^ Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона : в 86 т. (82 т. и 4 доп.). — 1890—1907.

Темӑпа ҫыхӑннисем

Категорисем