Иванов Анатолий Степанович
Анато́лий Степа́нович Ивано́в (1928 ҫулхи ҫӑвӑн 5-мӗшӗ, Шемонаиха — 1999 ҫулхи ҫӑвӑн 31-мӗшӗ, Мускав) — вырӑс прозаикӗ тата сценарисчӗ, совет тапхӑрӗнчи ял пурнӑҫне ҫырса кӑтартакан паллӑ ҫыравҫӑсенчен пӗри. Социализмла Ӗҫ Паттӑрӗ (1984). СССР патшалӑх премийӗн лауреачӗ (1979).
Пурнӑҫӗ
А. С. Иванов 1928 ҫулхи ҫӑвӑн 5-мӗшӗнче Казахстанри Шемонаиха ялӗнче (халӗ Казахстанӑн Тухӑҫ-Казахстан облаҫӗ) хресчен ҫемйинче ҫуралнӑ[2][3].
1946 ҫултанпа 1950 ҫулччен С. М. Киров ячӗллӗ Казах патшалӑх университетӗнчи журналистика факультетӗнче вӗреннӗ.
Пултарулӑх ӗҫне 1948 ҫулта Семипалатинскра хаҫат журналисчӗ пек пуҫланӑ. Ҫарта хӗсметре тӑнӑ, кайран Ҫӗнҫӗпӗр облаҫӗнчи Мошково район хаҫачӗн редакторӗ пулнӑ[4]. 1952 ҫултанпа СКП пайташӗ.
1954 ҫулта унӑн пӗрремӗш калавӗ пичетленнӗ. 1958 ҫулта «Повитель» роман тухнӑ хыҫҫӑн ӑна пӗтӗм СССР ӑна пӗлме пуҫланӑ. 1958—1964 ҫулсенче вӑл «Сибирские огни» журналӑн тӗп редакторӗн ҫумӗ пулса ӗҫленӗ.
1999 ҫулхи ҫӑвӑн 31-мӗшӗнче вилнӗ. Мускаври Новодевичи мӑнастирӗн масарӗнче пытарнӑ.
Пултарулӑхӗ
СССР Ҫыравҫисен пӗрлӗхне 1958 ҫулта кӗнӗ. Унӑн ӗҫӗсен тӗп темисем — Ҫӗпӗр ялӗсенчи революци, коллективизаци тата Тӑван Ҫӗршывӑн Аслӑ вӑрҫи. Чи паллӑ ӗҫӗсем — «Кӑнтӑрла ӗмӗлкесем ҫухалаҫҫӗ» тата «Ӗмӗрхи чӗнӳ» романсем. Вӗсем тӑрӑх нумай сериллӗ паллӑ телефильмсем ӳкернӗ[5].
Ҫыравҫӑн кӗнекисем тӗнчери тӗрлӗ чӗлхепе 30 миллион ытла тиражпа тухнӑ.
Общество ӗҫӗ-хӗлӗ
А. С. Иванов РСФСР Ҫыравҫисен пӗрлӗхӗнче ертсе пыракан вырӑнсенче ӗҫленӗ, СССР Аслӑ Канашӗн депутачӗ пулнӑ. 1972 ҫултанпа «Молодая гвардия» журналӑн тӗп редакторӗ пулнӑ. «Патриотла юхӑмри» ҫыравҫӑсен ертӳҫисенчен пӗри пулнӑ.
Астӑвӑм
Ҫыравҫӑна асӑнса тӑван ялӗнче тата Ҫӗнҫӗпӗрте, Мускавра, Мошковӑра асӑну хӑмисемпе палӑксем лартнӑ. 2001 ҫулта ӑна «Ҫӗнҫӗпӗр облаҫӗн XX ӗмӗрхи гражданӗ» ята панӑ.
Хисепӗсем
- М. Горький ячӗллӗ РСФСР патшалӑх премийӗ (1971)[6];
- СССР патшалӑх премийӗ (1979);
- Ленин комсомолӗн премийӗ (1980);
- Социализмла Ӗҫ Паттӑрӗ (1984);
- Ленин орденӗ (1984);
- Икӗ Ӗҫлӗх Хӗрлӗ Ялав орденӗ.
Кĕнекесем
Ӑнлантарусем
- ^ 1, 2 Katalog der Deutschen Nationalbibliothek (нем.)
- ^ «Роман-эпопея «Вечный зов» стал живым учебником по истории Отечества» | Библиотека сибирского краеведения. www.bsk.nios.ru. Пӑхнӑ кун: 2022 ҫулхи утӑн 10-мӗшӗ.
- ^ Биография Иванова А.С. Infomania.ru. Пӑхнӑ кун: 2026 ҫулхи ҫӗртмен 16-мӗшӗ.
- ^ Иванов Анатолий Степанович (5 мая 1928 – 31 мая 1999). Архивный портал Новосибирской области. Архивный портал Новосибирской области. Пӑхнӑ кун: 2026 ҫулхи ҫӗртмен 16-мӗшӗ.
- ^ В Екатеринбурге умер режиссер «Вечного зова» Валерий Усков. URA.RU. Пӑхнӑ кун: 2026 ҫулхи ҫӗртмен 16-мӗшӗ.
- ^ Постановление Совета Министров РСФСР от 20 декабря 1971 года № 693 «О присуждении Государственных премий РСФСР в области литературы, искусства и архитектуры 1971 года»
Вуламалли
- Казак В. = Lexikon der russischen Literatur ab 1917. — М.: РИК «Культура». — XVIII, 491, [1] с. — 5000 экз. — ISBN 5-8334-0019-8.
Каçăсем
Иванов Анатолий Степанович «Ҫӗршыв Паттӑрӗсем» сайтра
- А. С. Иванов пирки статья 2007 ҫулхи авӑнӑн 27-мӗшӗнче архивланӑ. «Кругосвет» энциклопедире.
- Анатолий Иванов 2009 ҫулхи юпан 2-мӗшӗнче архивланӑ. «Альдебаран» электронлă вулавăшра.
- А. С. Иванов 2016 ҫулхи пушӑн 4-мӗшӗнче архивланӑ. Вырăс тĕнчи институчĕн сайтĕнче.
