Парадигма (лингвистика)
Паради́гма (грек παράδειγμα, «тĕслĕх, модель, эталон»)
Чĕлхен тĕрлĕ шайĕнче морфологилле, синтаксисла, лексикăлла тата деривацилле парадигмăсене пăхса тухаççĕ[1].
Морфологилле парадигма
Лексикăлла парадигма
Сăмах пулăвĕн (деривацин) парадигми
Синтаксисла парадигма
Истори
Парадигмăсем ăсталани — этемлĕхĕн лингвистикăри чи малтанхи çитĕнĕвĕсенчен пĕри; Вавилонрах тăм таблицăсем çинче парадигмăсен тĕслĕхĕсем пулнă. Ку «парадигма» ăнлава антикăлла грамматикăрах кĕртнĕ. Çав παράδειγμα сăмах грек чĕлхинче «тĕслех, модель, эталон» тени пулать.
Асăрхавсем
- ^ Кубрякова Е. С. Парадигма // Лингвистический энциклопедический словарь / Главный редактор В. Н. Ярцева. — М.: Советская энциклопедия, 1990. — 685 с. — ISBN 5-85270-031-2
Литература
- Сусов И. П. «Языковое общение и лингвистика» // Прагматические и семантические аспекты синтаксиса. Калинин, 1985. С. 3—12.
Каçăсем
- Лингвистические парадигмы
- Энциклопедия Башкортостана — Парадигма( ӗҫлемен каҫӑ)
| Ку лингвистика пирки вĕçлемен статья. Эсир статьяна тӳрлетсе тата хушса проекта пулăшма пултаратăр. |