Ростоцкий Андрей Станиславович
Росто́цкий Андре́й Станисла́вович (1957 ҫулхи кӑрлачӑн 25-мӗшӗ, Мускав — 2002 ҫулхи ҫӑвӑн 5-мӗшӗ, Сочи, Краснодар Ен) — совет тата Раҫҫей киноактёрӗ, кинорежиссёр, сценарист, каскадёр, трюксем лартаканӗ, телеертӳҫи; РСФСР тава тивӗҫлӗ артисчӗ (1991), Ленин комсомолӗн парнин лауреачӗ (1982).
Станислав Ростоцкий кинорежиссёр тата Нина Меньшикова актрисӑн ывӑлӗ.
Пурнӑҫӗпе ӗҫӗ-хӗлӗ
1957 ҫулхи кӑрлачӑн 25-мӗшӗнче Мускавра Станислав Иосифович Ростоцкий(выр.)чăв. кинорежиссёр тата Нина Евгеньевна Меньшикова(выр.)чăв. актриса ҫемьинче ҫуралнӑ. 64-мӗш номерлӗ акӑлчан чӗлхине тарӑннӑн вӗрентекен ятарлӑ шкултан (халӗ 1284 №) вӗренсе тухнӑ. Шкулта «Урнӑ» тесе ят илнӗ, мӗншӗн тесен, пӗвӗпе пӗчӗк пулин те, кирек мӗнле кӳрентерекенпе те тытӑҫӑва кӗме пултарнӑ[1].
1974 ҫулта вуннӑмӗш классра вӗреннӗ чухне ВГИКа(выр.)чăв. С. Ф. Бондарчукӑн актёр мастерскойне ирӗклӗ итлекен пек вӗренме кӗнӗ. Шкултан вӗренсе тухсан ВГИКӑн актёр уйрӑмӗнче стационарлӑ вӗренӗве малалла тӑснӑ, ун чухнех пӗрремӗш хут кинора ӳкерӗннӗ, «Это мы не проходили» фильмра[2]. Институтра вӗренӗве татмасӑр хастар ӳкерӗннӗ, занятисене сиктернӗ, уншӑн ӑна кӑларса яма палӑртнӑ. Митя Красиков рольне вылянӑшӑн ВГИК фестивалӗнче илнӗ тӗп парне ҫеҫ Ростоцкие ҫӑлса хӑварнӑ[1].
Сергей Бондарчукӑн «Они сражались за Родину» фильмӗнче хӑйӗн пӗрремӗш трюкне (унӑн геройӗ танк айӗнче пуҫ хурать) кӑтартнӑ, ку таранччен ҫак трюка никам та тепӗр хут пурнӑҫламан.
Совет ҫарӗнче хӗсметре тӑнӑ (1978—1980). Ҫар хӗсметне Уйрӑм кавалери полкӗнче «Рекордс» ятлӑ урхамахпа иртнӗ, унпа Ҫӗнтерӳ кунне халалланӑ полк ӑмӑртӑвӗсене выляса илнӗ. Ҫак урхамахпа Андрей «Конец императора тайги» фильмра ӳкерӗннӗ. Ҫарта хӗсметре тӑнӑ чухне Ростоцкий Денис Давыдов(выр.)чăв. ролӗнче «Эскадрон гусар летучих» фильмра ӳкерӗннӗ. Ку фильмра актёр тӳлевсӗрех ӳкерӗннӗ, мӗншӗн тесен ӑна кавалери полкӗн рядовойӗ пек ӳкернӗ.
Андрей Ростоцкий — вырӑс Жерар Филипӗ.Кристиан Жак, Франци кинорежиссёрӗ
1983 ҫулта Ростоцкий «Непобедимый» фильмра Андрей Хромов хӗрлӗармеец рольне вылять, вӑл кӗрешӗвӗн ҫӗнӗ тӗсне — «самообороны без оружия» — тӑвас шухӑша пурнӑҫа кӗртесшӗн ҫунать. Фильм режиссерӗ Юрий Борецкий пулнӑ. Прокатра фильма кӑмӑллани (фильма 29 млн куракан пӑхнӑ) СССРта самбо кӗрешӳ тӗсне сарассине ӳстерме пулӑшнӑ[3].
1994 ҫулта Авалхи Руҫпе ҫыхӑннӑ «Тмутараканьпе» фильма ӳкерме «Дар» (друзья Андрея Ростоцкого) кинокомпани йӗркеленӗ. Мускаври хальхи ӳнерӗн коммерци институтӗнче сцена ҫапӑҫӑвӗпе фехтовани вӗрентме пуҫланӑ. 1995 ҫултанпа вырӑс тата Раҫҫей ҫарӗсем ҫинчен историпе публицистика кӑларӑмӗсем хатӗрленӗ ҫӗре хутшӑннӑ. 1995—1996 ҫулсенче «Аты-баты …» кӑларӑмсен тӗп режиссёрӗ пулнӑ, 1997 ҫултанпа — VITALIS пурӑнаслӑх шкулӗн инструкторӗ, ҫавӑн пекех Вырӑс экспедицисемпе ҫулҫӳревсен фончӗн тӗп директорӗн ҫумӗ.
1998 ҫулта VITALIS компани никӗслевҫипе Виталий Сундаковпа пӗрле Крымри ҫӗр хӑвӑлӗсем тӑрӑх «В поисках следов киммерийской цивилизации» экспедици ирттернӗ (ун ҫинчен НТВ «Страна Конана-варвара» фильм та ӳкернӗ) тата Нью-Йорк — Техас — Сан-Франциско маршрутпа автомобиль ҫулҫӳревне йӗркеленӗ. 1998 ҫултанпа — «Вижу цель» ҫар-истори журналӗн ертӳҫи («Культурат» телеканал). Ҫав ҫулах Мускаври Тӗп ипподромра юланутпа ӑмӑртса Венедикт Ерофеев(выр.)чăв. ячӗллӗ парнене (400 метрлӑ дистанцире) ҫӗнсе илнӗ.
2000 ҫулта Мускаври хальхи ӳнерӗн коммерци институтӗнче актёр ӑсталӑхне вӗрентме тытӑннӑ. 2001 ҫулхи нарӑс уйӑхӗнчен пуҫласа «Служу России» (ОРТ телеканал) программӑна ертсе пыраканӗ пулнӑ. 2001 ҫултанпа «Каскадёр» лаша театрӗн тӗп режиссёрӗ пулса тӑнӑ.
Истори хӗҫ-пӑшалӗпе сцена фехтованийӗпе ӗҫлекен специалист. Утлӑ виҫӗ енлӗ ӑмӑртассипе спорт мастерӗн кандидачӗ. Мускаври Пӗтӗм тӗнчери каскадёрсен «Прометей-2000» фестивалӗн жюри пайташӗ, «Ылтӑн асав шӑл» фестиваль йӗркелӳ комитечӗн председателӗ, Раҫҫей кинематографисчӗсен пӗрлешӗвӗн пайташӗ. Хастар сунарҫӑ та пулӑҫӑ. «Спартак» командӑшӑн пулӑ тытас енӗпе ӑмӑртусенче хутшӑннӑ. Йывӑҫпа ӗҫлес ал ӑсталӑхне лайӑх пӗлнӗ: килти сӗтел пукан, пирус туртмалли пӑрӑхсем, мундштуксем ӑсталанӑ[4].
Вилӗм
2002 ҫулхи ҫӑвӑн 5-мӗшӗнче, 45 ҫул тултарсан, Хӗр куҫҫулӗ шывсикки патӗнчи чул хысакӗнчен 30 метр ҫӳллӗшӗнчен татӑлса аннӑ — Ростоцкий Сочи таврашӗнчи сӑртлӑ-туллӑ вырӑнта «Моя граница» фильм валли ӳкерӳ вырӑнӗсене суйланӑ пулнӑ.
2002 ҫулхи ҫу уйӑхӗн 8-мӗшӗнче, Мускавра, Ваганьково ҫӑвинче(выр.)чăв. пытарнӑ[5].
2003 ҫулта Андрей Ростоцкин вӗҫленмен проекчӗсене пурнӑҫлама юлташӗсем «Ростоцкихсен фондне» йӗркеленӗ.
Харпӑр пурнӑҫ
- Пӗрремӗш арӑмӗ (1980 ҫултанпа) — Марина Яковлева(выр.)чăв. актриса, унпа вӑл «Эскадрон гусар летучих» фильма ӳкернӗ ҫӗрте паллашнӑ. Виҫӗ ҫултан уйрӑлнӑ.
- Иккӗмӗш арӑмӗ — Марианна Ростоцкая, ВГИКра вӗрентекен, доцент, искусствоведени кандидачӗ, РФ кинематографистсен союзӗн(выр.)чăв. пайташӗ. С. И. тата А. С. Ростоцкисен культурӑпа пултарулӑх еткерӗн Мемориал фончӗн президенчӗ. Марианнӑпа Ростоцкисен ҫемйи кӳршӗллӗ (пӗр подъездра) пурӑннӑ.
- Хӗрӗ — Ольга Андреевна (1989 ҫулхи утӑ уйӑхӗн 15-мӗшӗнче ҫуралнӑ).
Хисепӗсем
- 1979 ҫул — Пӗтӗм Союзри кинофестиваль лауреачӗ «Премии среди детских фильмов» номинацире («Конец императора тайги» фильмшӑн);
- 1982 ҫул — Ленинла комсомолӑн парни;
- 1991 ҫул — РСФСР тава тивӗҫлӗ артисчӗ;
- «Мускав 850 ҫул тултарнине асӑнса» медаль;
- Раҫҫей хисеплӗ кинематографисчӗ;
- СССР Патшалӑх хӑрушсӑрлӑхӗн парни;
- СССР Шалти ӗҫсен министерствин парни (пӗрре мар);
- А. П. Довженко ячӗллӗ кӗмӗл медаль;
- ВЛКСМ Тӗп комитечӗн «Ӗҫри паттӑрлӑхшӑн» хисеп палли.
Фильмографи
| Ҫул | Ят | Сӑнар | |
|---|---|---|---|
| 1975 | ф | Это мы не проходили | Митя Красиков |
| 1975 | ф | На край света… | строитель-верхолаз Владимир Пальчиков |
| 1975 | ф | Они сражались за Родину | ефрейтор Кочетыгов |
| 1975 | ф | В ожидании чуда | Никита |
| 1976 | ф | Дни Турбиных | Николай Турбин |
| 1977 | ф | Запасной аэродром | Митя Соловьёв |
| 1978 | ф | Конец императора тайги | Аркадий Голиков |
| 1978 | ф | Особых примет нет (СССР, Польша, ГДР) | Иван Каляев |
| 1980 | ф | Серебряные озёра | Сергей Ковалёв |
| 1980 | ф | От Буга до Вислы | Платов |
| 1980 | ф | Эскадрон гусар летучих | Денис Давыдов |
| 1981 | ф | Правда лейтенанта Климова | Павел Сергеевич Климов |
| 1981 | ф | Остаюсь с вами | Аркадий Гайдар ҫамрӑк чух |
| 1981 | ф | Василий и Василиса | Пётр (аслӑ) |
| 1982 | ф | Владивосток, год 1918 | Сибирцев |
| 1982 | ф | Свадебный подарок | Андрей |
| 1982 | ф | Подснежники и эдельвейсы | Гаевой |
| 1983 | ф | Непобедимый | Андрей Хромов |
| 1983 | ф | Петля | Павел Постников |
| 1984 | ф | Первая Конная | Олеко Дундич |
| 1984 | ф | Макар-следопыт | Мячик |
| 1985 | ф | Внимание! Всем постам… | милиционер Виктор Кольцов |
| 1985 | ф | И на камнях растут деревья | викинг (эпизод) |
| 1985 | ф | Господин гимназист | поручик Губенко |
| 1986 | ф | Прорыв | Дмитрий Мартынов |
| 1986 | ф | Перехват | мичман Бахтеев |
| 1986 | ф | Где ваш сын? | милиционер Виктор Кольцов |
| 1986 | ф | Бармен из «Золотого якоря» | Андрей Корецкий |
| 1987 | ф | В Крыму не всегда лето | Карельцев |
| 1987 | ф | Николай Подвойский (страницы жизни) | эсер Иван Каляев |
| 1987 | ф | Лето на память | Светан ашшӗ |
| 1989 | ф | Наследница Ники | Григорий Головин |
| 1989 | ф | Мать | Николай II |
| 1989 | ф | Свой крест | Николай II |
| 1989 | ф | Европа танцевала вальс (Чехия) | Николай II[6] |
| 1990 | ф | Зверобой (по Фенимору Куперу) | Режиссёр |
| 1990 | ф | Очарованный странник | кнеҫ |
| 1992 | ф | Мужская компания | Режиссёр |
| 1992 | ф | Мужская компания | Сценарист |
| 1992 | ф | Мужская компания | полковник |
| 1993 | ф | Сны | Николай II |
| 1993 | ф | Раскол | Николай II |
| 1994 | ф | Графиня Шереметева | граф Николай Петрович Шереметев |
| 1995 | с | Дом | Кулибин |
| 1996 | ф | Тот, кто нежнее | Рамазан ҫын вӗлерекен |
| 1997 | ф | Чёрный океан | Галактионов, шывай киммин командирӗ |
| 2000 | ф | Спасатели. Затмение | Максим Марков, ушкӑн командирӗ |
| 2001 | с | Дальнобойщики | хула мэрӗ |
| 2001 | ф | Жизнь и смерть Петра Аркадьевича Столыпина | Николай II |
| 2001 | ф | Фаталисты | Дион |
| 2002 | с | Моя граница (фильма Иван Соловов вӗҫленӗ) | Режиссёр |
| 2002 | с | Дронго | Цапля (кинори юлашки роль, Владислав Галкин сасӑланӑ) |
| 2007 | ф | Вальс на прощание | Шурикӑн ашшӗ |
Телекураври ӗҫсем
Телепрограммӑсене ертсе пыраканӗ:
- 1995—1996 — «Аты-баты» (РТР телеканал);
- 1998 — «Мир рыболова»;
- 1998 — «Вижу цель» ҫарпа истори журналӗ («Культура» телеканал);
- 2000 — «Моя война» (телефильм, 120 сери, ТВЦ телеканал);
- 2001 — «Служу России» (ОРТ телеканал).
Ӑнлантарусем
- ^ 1, 2 Гусарские принципы Андрея Ростоцкого. Пӑхнӑ кун: 2011 ҫулхи ҫурлан 13-мӗшӗ. Архивланӑ 2011 ҫулхи ҫӗртмен 12-мӗшӗ.
- ^ интервью Андрея Ростоцкого в Самаре 2013 ҫулхи ҫӗртмен 20-мӗшӗнче архивланӑ.
- ^ Легендарный фильм Ю. Борецкого "Непобедимый" стал основой цикла фильмов и статей о самбо японского исследователя Ёнэяма Такафуми // sumbo.ru +. — 2021, 9 июля. 2022 ҫулхи авӑнӑн 20-мӗшӗнче архивланӑ.
- ^ Передача Л. Якубовича «Последние 24 часа. Андрей Ростоцкий», 2006.
- ^ Могила А. С. Ростоцкого на Ваганьковском кладбище. Пӑхнӑ кун: 2011 ҫулхи чӳкӗн 17-мӗшӗ. оригиналтан архивланӑ 2013 ҫулхи ҫӑвӑн 10-мӗшӗ.
- ^ А. Ростоцкий в роли Николая II. Пӑхнӑ кун: 2012 ҫулхи ҫӗртмен 19-мӗшӗ. Архивланӑ 2016 ҫулхи пушӑн 4-мӗшӗ.