Шмыга Татьяна Ивановна
Татья́на Ива́новна Шмы́га (31.12.1928, Мускав, СССР — 3.2.2011, Мускав,[4], РФ) — совет/раççей юрăçи (сопрано), оперетта театрĕн тата кино актриси; СССР халăх артисчĕ (1978), РСФСР М. И. Глинка ячĕллĕ патшалăх премин (1974) тата РФ Президенчĕн премин (2001) лауреачĕ.
Кун-ҫулӗ
1928 çулхи раштавăн 31-мĕшĕнче Мускавра çуралнă.
1947 çулта Татьяна Глазунов ячĕллĕ мусăк театрĕн училищине вĕренме кӗнӗ, тăватă çул пĕлӳ пухать. Кайран А. В. Луначарский ячĕллĕ ГИТИС-ре аслă пĕлӳ илнӗ, вокал енĕпе Д. Б. Белявской патĕнче ăсталăхне ӳстернӗ, артист ăсталăхĕн вăрттăнлăхне И. Туманов тата С. Штейн педагогсем патӗнче туптанӑ. 1953 çулта Татьяна Шмыга ГИТИС-ĕн мусăк камит факультетĕнчен «мусăк театрĕн артисчĕ» специальноҫне алла илсе вӗренсе тухать.
2011 çулхи нарăсăн 3-мĕшĕнче Мускавра ĕмĕрлĕхех куçне хупнӑ.
Пултарулăхĕ
Театрти ролĕсем
- Виолетта ("Фиалка Монмартра", И.Кальман, 1954),
- Тоня Чумакова ("Белая акация", И.Дунаевский, 1955),
- Чана ("Поцелуй Чаниты", Ю.Милютин, 1956),
- Дези ("Бал в Савойе", Абрахам, 1957),
- Лидочка ("Москва-Черемушки", Д.Шостакович, 1958),
- Оля ("Простая девушка" К.Хачатурян, 1959),
- Глория Розетти ("Цирк зажигает огни", Ю.Милютин, 1960),
- Анжель ("Граф Люксембург", Ф.Легар),
- Любаша Толмачева ("Севастопольский вальс" К.Листов, 1961),
- Адель ("Летучая мышь" И.Штраус, 1962),
- Луиза Жермон ("Гусарская баллада", реж. Э.Рязанов, 1962),
- Делия ("Куба - любовь моя" Р.Гаджиев, 1963),
- Элиза Дулитл ("Моя прекрасная леди" Ф.Лоу, 1964),
- Мария ("Вестсайдская история" Л.Бернстайн, 1965),
- Галя ("Настоящий мужчина" М.Зива, 1966),
- Мери Ив ("Девушка с голубыми глазами" В.Мурадели, 1967),
- Галя Смирнова ("Конкурс красоты" А.Долуханян, 1967),
- Дарья Ланская ("Белая ночь" Т.Хренников, 1968),
- Нинон ("Фиалка Монмартра" И.Кальман, 1969),
- Вера ("Нет меня счастливей" А.Эшпай, 1970),
- Марфа ("Девичий переполох" Ю.Милютин, 1971),
- Зоя-Зюка ("Пусть гитара играет" О.Фельцман, 1976),
- Любовь Яровая ("Товарищ Любовь" Ильин, 1977),
- Диана-актриса ("Эспаньола, или Лопе де Вега подсказал" А.Кремер, 1977),
- Роксана ("Неистовый гасконец" Кара-Караев, 1978),
- Сашенька ("Господа артисты" М.Зива, 1981),
- "Катрин" А.Кремер (1984),
- "Великая герцогиня Герольштейнская" Ж.Оффенбах (1988),
- "Джулия Ламберт" А.Кремера (1993г.) и "Джейн" А.Кремер (1998).
Концерт репертуарĕ
- Мариетта ("Баядера" И.Кальман),
- Сильва ("Сильва" И.Кальман),
- Ганна Главари ("Веселая вдова" Ф.Легар),
- Долли Галахер ("Хелло, Долли"),
- Марица ("Марица" И.Кальман),
- Николь ("Кварталы Парижа" Минх) тата ур.
Фильмографи
- "Гусарская баллада" - 1962 (Камит) ...Жермен
- "Мелодии Дунаевского" - 1963 (Документалă видео)
- Эксперимент - 1970 (Камит) [»]
- "Где-то в губернском саду" - 1983 (Камит)
- "Кое-что из губернской жизни" - 1983 (Камит)
Документлă фильмсем
- «Татьяна Шмыга. „Линия жизни“» («Культура», 2006)[5]
- «Татьяна Шмыга. „Моя прекрасная леди“» (2008, документальный)
- «Татьяна Шмыга. „Королева жила среди нас“» («ТВ Центр», 2011)[6]
- «Татьяна Шмыга. „Дитя веселья и мечты“» («Первый канал», 2013)[7][8]
- «Больше, чем любовь. Татьяна Шмыга» («Культура», 2018)[9]
- «XX век. „Нет меня счастливее. Татьяна Шмыга“ (1971)» («Культура», 2019)[10]
- «Татьяна Шмыга. „Последний день“» («Звезда», 2020)[11]
- «XX век. „Свидание назначила Татьяна Шмыга“ (1982)» («Культура», 2020)[12]
Асăнмалăх
- 2024 çулхи кăрлачăн 25-мĕшĕнче актриса 30 çула (1983 - 2011 çç.) яхăн пурăннă çурт (Мускав, Елиçей тăкăрлăкĕ, 11 ç. / Леонтьев тăкăрлăкĕ, 14 ç.) çинче асăну хăмине вырнаçтарнă[13]
Вуламалли
- Литовкина А. Под сенью оперетты, и не только/ Музыкальная жизнь, 2008. № 8. с. 17-20.
- Фалькович Е. И. Татьяна Шмыга. М.: Искусство, 1975
- Шмыга Т. И. Счастье мне улыбалось. М.: Вагриус, 2001
Ӑнлантарусем
- ^ 1, 2 Шмыга Татьяна Ивановна // Большая советская энциклопедия (выр.): [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969.
- ^ 1, 2 Internet Movie Database (англ.) — 1990.
- ^ http://english.ruvr.ru/tag_42704983/2011/02/
- ^ Lenta.ru: О высоком: Умерла Татьяна Шмыга. Пӑхнӑ кун: 2011 ҫулхи нарӑсӑн 3-мӗшӗ. Архивланӑ 2011 ҫулхи нарӑсӑн 6-мӗшӗ.
- ^ «Татьяна Шмыга. Линия жизни». Телепередача (выр.). smotrim.ru. Культура (2006). Пӑхнӑ кун: 2022 ҫулхи акан 25-мӗшӗ.
- ^ «Татьяна Шмыга. Королева жила среди нас». Документальный фильм (выр.). www.tvc.ru. ТВ Центр (2011). Пӑхнӑ кун: 2022 ҫулхи кӑрлачӑн 27-мӗшӗ. Архивланӑ 2022 ҫулхи кӑрлачӑн 27-мӗшӗ.
- ^ «Татьяна Шмыга. Дитя веселья и мечты». Документальный фильм (выр.). www.1tv.ru. Первый канал (7 раштавӑн 2013). Пӑхнӑ кун: 2022 ҫулхи кӑрлачӑн 27-мӗшӗ. Архивланӑ 2022 ҫулхи кӑрлачӑн 27-мӗшӗ.
- ^ «Татьяна Шмыга. Дитя веселья и мечты». Документальный фильм (выр.). www.1tv.com. Первый канал (2013). Пӑхнӑ кун: 2022 ҫулхи кӑрлачӑн 27-мӗшӗ. Архивланӑ 2022 ҫулхи кӑрлачӑн 27-мӗшӗ.
- ^ «Больше, чем любовь. Татьяна Шмыга». Документальный фильм (выр.). smotrim.ru. Культура (2018). Пӑхнӑ кун: 2022 ҫулхи акан 25-мӗшӗ. Архивланӑ 2021 ҫулхи акан 20-мӗшӗ.
- ^ «XX век. Нет меня счастливее. Татьяна Шмыга (1971)». Телепередача (выр.). smotrim.ru. Культура (2019). Пӑхнӑ кун: 2022 ҫулхи акан 25-мӗшӗ. Архивланӑ 2021 ҫулхи акан 22-мӗшӗ.
- ^ «Татьяна Шмыга. Последний день». Телепередача (выр.). tvzvezda.ru. Звезда (30 авӑнӑн 2020). Пӑхнӑ кун: 2022 ҫулхи кӑрлачӑн 27-мӗшӗ. Архивланӑ 2022 ҫулхи кӑрлачӑн 27-мӗшӗ.
- ^ «XX век. Свидание назначила Татьяна Шмыга (1982)». Телепередача (выр.). smotrim.ru. Культура (2020). Пӑхнӑ кун: 2022 ҫулхи акан 25-мӗшӗ.
- ^ В Москве открыли мемориальную доску актрисе оперетты Татьяне Шмыге (выр.). tass.ru. ТАСС (2024). Пӑхнӑ кун: 2024 ҫулхи кӑрлачӑн 30-мӗшӗ.
Каçăсем
- Пĕрлешӳллĕ Кун-çулсен Тĕнче сайчĕ çинче
- Кино энциклопедийĕ сайтĕнче
- Шмыга Татьяна Ивановна (выр.). mosoperetta.ru. Московский театр оперетты. Пӑхнӑ кун: 2022 ҫулхи кӑрлачӑн 27-мӗшӗ. Архивланӑ 2018 ҫулхи нарӑсӑн 8-мӗшӗ.
- Фотогалерея Татьяны Шмыги.2014 ҫулхи ҫӑвӑн 18-мӗшӗнче архивланӑ. Сайт «Мастера музыкального театра» // gallery-mt.narod.ru
- Т. Н. Зорина. «Прекрасная леди российской оперетты». // web.archive.org (архивная копия от 18 мая 2014 года страницы сайта infoculture.rsl.ru)
- Интервью Татьяны Шмыги и Анатолия Кремера на радиостанции «Эхо Москвы» 17 января 1999 года.2018 ҫулхи нарӑсӑн 7-мӗшӗнче архивланӑ. // echo.msk.ru
- Последнее интервью Татьяны Шмыги «КП»: «Меня поставили на ноги в Питере, но потом стало хуже…». — Разговор с артисткой состоялся год назад.2011 ҫулхи нарӑсӑн 6-мӗшӗнче архивланӑ. Официальный сайт газеты «Комсомольская правда» // kp.ru (3 февраля 2011 года)