Вырӑсла версиЯтарлӑ проектсем
Чӗлхе суйла
РУВИКИ ҪИНЧЕН

Дручин Игорь Сергеевич


Дручин Игорь Сергеевич (1929 ҫулхи нарӑсӑн 6-мӗшӗ, Смидович[d], Хабаровский край[d], Раççей Федерациллĕ Социализмлă Совет Республики, СССР — 2002 ҫулхи чӳкӗн 24-мӗшӗ, Кӳкеç, Чӑваш Республики — Чӑваш Ен, Раҫҫей Федерацийӗ) — совет саманинчи тата Раҫҫей вырӑс çыравçи-фантасчĕ, геолог[1]. СССР Çыравҫӑсен пӗрлӗхӗн пайташĕ (1982)[2].

Пурнăçĕ

1929 çулхи нарăсăн 6-мĕшĕнче Хабаровск Енĕн Смидович посёлокӗнче (Чăваш энциклопедийĕ тăрăх — 1929 çулхи нарăсăн 1-мĕшĕнче) тимерçĕ килйышĕнче çуралнă. 1937 çулта килйышĕпе Одессăна куçса кайнă, унта тăватă класс шкул пĕтернĕ. Тăван Çĕршывăн Аслă вăрçи çулĕсенче эвакуацире пулнă, вăтам шкулăн çичĕ классне пĕтернĕ[3].

1952 çулта И. И. Мечников ячĕллĕ Одесса патшалăх университечĕн(выр.)чăв. геологи факультетне пĕтернĕ[2]. 1952–1971 çулсенче Мускав комплекслă геологи экспедицинче, Казахстанра геолог пулса ĕçленĕ. 1971 çулхи пуш уйăхĕнче Чăваш Ене куçса килнĕ, 1984 çулччен пысăк геологи партине ертсе пынă[1][2]. Росгеолфонд архивĕ тăрăх, 1974 çулта Улатӑр, Шăмăршă тата ытти районсенче карбонат тăприсене шыраса тупнă ĕçĕн отчётне хатĕрленĕ[4].

2002 çулхи чӳкĕн 24-мĕшĕнче Шупашкарта вилнĕ[2].

Пултарулăх ĕçĕсем

Литература ĕçне 1968 çулта «Кузнецкий рабочий» хаçатра пичетленнĕ «Бумеранг» ăслăлӑх-фантастикăлла калавĕпе пуçланă. Çак калава «Техника молодёжи» журналăн конкурсĕн ÿкерчĕкĕ тăрăх çырнă. Çав çулах геологи практикинчен илнӗ кулӑшла калавсен серийĕ тухнă. 1969 çулта «Огни Кузбасса» альманахра «Лайма» лирика калавĕ пичетленнĕ. 1971 çулта кунтах «Тени лунных кратеров» ăслăлӑх-фантастикăлла повеçĕ тухнă, вăл пултарулăхăн малалла тĕлне палăртнă[3][1].

«Дружба» (Шупашкар) альманахра ăслăлӑх-фантастикăлла повеçсемпе калавсем пичетленнĕ: «Ритм галактик» (1974), «Дороги ведут в Сантарес» (1975), «Яд змеи» (1977) тата ыттисем[2]. Çав вăхăтрах хайлавĕсем «Молодая гвардия» издательствăра тухнă: «Тени лунных кратеров» повеçĕ «Фантастика-73-74» пуххинче, «Лабиринт» калавĕ «Фантастика-77» пуххинче[3][5].

1970-мĕш çулсен вĕçĕнчен литература ĕçне туллин парăннă, хайлавĕсенче Çĕре çывăх планетăсене тĕпченипе усă курни темине аталантарнă. Çак темăна халалланă «Хрупкое время Ауэны» романĕ 1984 çулта «Дружба» альманахăн икĕ номерĕнче пичетленнĕ[3].

Тĕп кĕнекесем

  • «Дороги ведут в Сантарес» (1978)[1];
  • «Пепельный свет Селены» (1980)[2];
  • «Хрупкое время Ауэны» (1990)[1];
  • «Глухая орбита вечности» (1993)[2].

Ӑнлантарусем

  1. ^ 1, 2, 3, 4, 5 Дручин, Игорь Сергеевич. Чăваш Енĕн культура еткерĕ. Пӑхнӑ кун: 2026 ҫулхи утӑн 21-мӗшӗ.
  2. ^ 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 Дручин Игорь Сергеевич. Чăваш энциклопедийĕ. Пӑхнӑ кун: 2026 ҫулхи утӑн 21-мӗшӗ.
  3. ^ 1, 2, 3, 4 Дручин Игорь Сергеевич. Чăваш Совет Çыравçисем. Пӑхнӑ кун: 2026 ҫулхи утӑн 21-мӗшӗ.
  4. ^ Отчет о поисках карбонатных пород. Росгеолфонд. Пӑхнӑ кун: 2026 ҫулхи утӑн 21-мӗшӗ.
  5. ^ Игорь Дручин «Лабиринт». FantLab. Пӑхнӑ кун: 2026 ҫулхи утӑн 21-мӗшӗ.

Вуламалли

  • Афанасьев, П. Дручин Игорь Сергеевич / П. Афанасьев // Писатели Чувашии / П. Афанасьев. — Чебоксары, 2006. — С. 120.
  • Дручин Игорь Сергеевич // Чувашская энциклопедия. — Чебоксары, 2006. — Т. 1 : А-Е. — С. 542.
  • Дручин, И. С. Жизнь на Марсе была! : горно-геологической службе России — 300 лет / И. С. Дручин ; беседовала В. Коган // Кладовая природы. — 2000. — 30 нояб. — 6 дек. (№ 48). — С. 2.
  • Козлов, Ф. Искатель лунной пыли / Ф. Козлов // Советская Чувашия. — 2021. — 21 дек. (№ 146). — С. 6.
  • Ялгир, П. Дручин Игорь Сергеевич / П. Ялгир // Литературный мир Чувашии / П. Ялгир. — Чебоксары, 2005. — С. 33.

Каçăсем

Категорисем