Ерёмин Иван Андреевич
Ерёмин Иван Андреевич (1921 ҫулхи акан 12-мӗшӗ, Плавский район[d] — 1991 ҫулхи чӳкӗн 21-мӗшӗ, Мускав) — подполковник, Тӑван Ҫӗршывӑн Аслӑ вӑрҫине хутшӑннӑскер, Совет Союзӗн Паттӑрӗ (1945).
Пурнӑҫӗпе ӗҫӗ-хӗлӗ
Иван Ерёмин 1921 ҫулхи ака уйӑхӗн 12-мӗшӗнче Тула облаҫӗнчи Верхние Мармыжи ялӗнче ҫуралнӑ. Хресчен кил-йышӗнче ҫитӗннӗ. Тулари железнодорожный техникумӑн виҫӗ курӑсне вӗренсе тухнӑ[1][2].
1940 ҫулта Хӗрлӗ Ҫарта хӗсмете чӗнсе илнӗ. 1942 ҫулта Таганрогри ҫар авиаци летчик шкулӗнче, 1944 ҫулта Чкалов ячӗллӗ ҫар авиаци училищинче вӗренсе тухнӑ. 1944 ҫулхи ҫӗртме уйӑхӗнченпе Тӑван Ҫӗршывӑн Аслӑ вӑрҫин фрончӗсенче вӑрҫнӑ. Беларуҫ ССР-не, Польшӑна ирӗке кӑларма, Тухӑҫ Пруссире тата Германире ҫапӑҫусенче хутшӑннӑ[2][3].
1945 ҫулхи пуш уйӑхӗн вӗҫнелле кӗҫӗн лейтенант Иван Ерёмин 2-мӗш Беларуҫ фрончӗн 4-мӗш сывлӑш ҫарӗн 230-мӗш штурмлакан авиаци дивизин 103-мӗш штурмлакан авиаци полкӗн звено командирӗ пулнӑ. Ҫак вӑхӑта ҫити вӑл «Ил-2» штурмовик ҫинче тӑшман ҫар техникине тата ҫын вӑйне штурмлама 131 ҫапӑҫу вӗҫевӗнче хутшӑннӑ[1][2].
СССР Аслӑ Канашӗн Президиумӗн 1945 ҫулхи ҫурла уйӑхӗн 18-мӗшӗнчи хушӑвӗпе «тӑшмана бомбӑпа тата штурмлакан вутпа систернӗ чухне кӑтартнӑ паттӑрлӑхпа тата хӑюллӑхшӑн» кӗҫӗн лейтенант Иван Андреевич Ерёмина Совет Союзӗн Паттӑрӗ ятне панӑ, Ленин орденӗпе тата «Ылтӑн Ҫӑлтӑр» медалӗпе наградӑланӑ[3][2].
Вӑрҫӑ вӗҫленсен Ерёмин Совет Ҫарӗнче хӗсмете малалла тӑснӑ. 1956 ҫулта Сывлӑш-ҫар инженери академийӗнче вӗренсе тухнӑ. 1962 ҫулта подполковник званипе запаса тухнӑ. Мускавра пурӑннӑ, 73-мӗш професси-техника училищинче вӗрентекен пулса ӗҫленӗ. 1991 ҫулхи чӳк уйӑхӗн 21-мӗшӗнче вилнӗ. Мускаври Митино ҫывӑхӗнчи ҫӑва ҫинче пытарнӑ[1][2].
Хисепӗсем
- Совет Союзӗн Паттӑрӗ (1945 ҫулхи ҫурла уйӑхӗн 18-мӗшӗ)[3]
- Ленин орденӗ (1945 ҫулхи ҫурла уйӑхӗн 18-мӗшӗ)[3]
- 2 Хӗрлӗ Ялав орденӗ (1944, 1945)[2][4]
- 2 Хӗрлӗ Ҫӑлтӑр орденӗ (1944, 1956)[2][4]
- Тӑван Ҫӗршыв вӑрҫин 1-мӗш степеньлӗ орденӗ (1985)[2]
- Тӑван Ҫӗршыв вӑрҫин 2-мӗш степеньлӗ орденӗ (1944)[2][4]
- «Ҫапӑҫура палӑрнӑшӑн» медаль (1950)[4]
- Ытти медальсем[1]
Ҫемье
- Арӑмӗ — Ерёмина Анна Егоровна.
- Хӗрпе 2 ывӑл ҫитӗнтернӗ[5].
Астӑвӑм
- Ерёмин ячӗпе Мускаври 73-мӗш професси-техника училищинче музей уҫнӑ[3].
Ӑнлантарусем
- ^ 1, 2, 3, 4 Ерёмин Иван Андреевич. Музей Победы. Пӑхнӑ кун: 2026 ҫулхи утӑн 23-мӗшӗ.
- ^ 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 Ерёмин Иван Андреевич. Донской временник. Пӑхнӑ кун: 2026 ҫулхи утӑн 23-мӗшӗ.
- ^ 1, 2, 3, 4, 5 Ерёмин Иван Андреевич. Герои страны. Пӑхнӑ кун: 2026 ҫулхи утӑн 23-мӗшӗ.
- ^ 1, 2, 3, 4 Еремин Иван Андреевич. Память народа. Пӑхнӑ кун: 2026 ҫулхи утӑн 23-мӗшӗ.
- ^ Ветеран Ерёмин Иван Андреевич (Дата рождения: 1917) на сайте движения Бессмертный полк (выр.). www.polkrf.ru. Пӑхнӑ кун: 2026 ҫулхи утӑн 23-мӗшӗ.
Вуламалли
- Герои Советского Союза: Краткий биографический словарь / Пред. ред. коллегии И. Н. Шкадов. — М.: Воениздат, 1988. — Т. 1 /Абаев — Любичев/. — 911 с. — 100 000 экз. — ISBN 5-203-00536-2.
- Кавалеры Золотой Звезды: очерки о Героях Советского Союза. — Донецк: Донбас, 1976.
- Бессмертен подвиг их. — Тула: Приокское кн. изд., 1983.