Печора тинĕсĕ
Печора тинӗсӗ — Баренц тинĕсĕн кăнтăр-хĕвелтухăç енчи акватори, Колгуев тата Вайгач утрвĕсем хушшинче. Лаптăкĕ 81 263 км2.
Ку гидроним 1569-мĕш çулхи Меркаторăн тĕнче картти çинче тĕл пулать (Petzorzke morie), Ун чухне вăл петем Баренц тинĕсĕн ячĕ пулнă.
Кӳлмексем: Раменка, Колоколкова, Паханческая, Болванская[1], Хайпудырская, Печорская (чи пысăкки).
Пӗрремӗш арктика нефчĕ
Печора тинĕсен шельфенче вырнаçнă Приразломное çĕруправĕнче 2013-мĕш çулта пĕрремеш арктика нефчтне каларнă[2]
Вуламалли
- Печорское море. Системные исследования (гидрофизика, гидрология, оптика, биология, химия, геология, экология, социоэкономические проблемы)( ӗҫлемен каҫӑ) — РАН, Ин-т океанологии им. П. П. Ширшова; Ин-т Арктики и Антарктики; ВНИИ Океангеология; под ред. Е. А. Романкевича, А. П. Лисицина, М. Е. Виноградова. — М. : Море, 2003. — 486 с. : ил. — ISBN 5-8037-0077-0
- Гидрометеорологические условия шельфовой зоны морей СССР. Т. VI. Баренцево море. Вып. 3. Мурманск, 1984.
- Павлидис Ю. А., Никифоров С. Л., Огородов С. А., Тарасов Г. А. Печорское море: прошлое, настоящее, будущее 2013 ҫулхи раштавӑн 28-мӗшӗнче архивланӑ. // Океанология, 2007, том 47, № 6, с. 927—939.
Ӑнлантарусем
- ^ Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона : в 86 т. (82 т. и 4 доп.). — 1890—1907.
- ^ Алексей Миллер: «Газпром» стал пионером освоения российского шельфа Арктики 2014 ҫулхи раштавӑн 25-мӗшӗнче архивланӑ.
Каçăсем
|
Ку тинĕс пирки вĕçлемен статья. Эсир статьяна тӳрлетсе тата хушса проекта пулăшма пултаратăр. |