Субгигант
Герцшпрунг — Расселл диаграмми, Хĕвел таврашĕнчи çăлтăрсем, вăл шутра субгигантсем, тĕлĕшпе, — çутатаслăх класĕсене палăртса | |
|---|---|
| Субгигантсен çăлтăрла абсолютлă капĕсем, V талккăшра[1] | |
| Спектрла класс | MV |
| B0 | −4,7 |
| B5 | −1,8 |
| A0 | +0,1 |
| A5 | +1,4 |
| F0 | +2,0 |
| F5 | +2,3 |
| G0 | +2,9 |
| G5 | +3,1 |
| K0 | +3,2 |
Субгигант (субгигантсен туратти) —
Асăрхавсем
- ^ Martin V. Zombeck. Handbook of Space Astronomy and Astrophysics. ads.harvard.edu. Пӑхнӑ кун: 2021 ҫулхи нарӑсӑн 9-мӗшӗ. Архивланӑ 2007 ҫулхи ҫурлан 12-мӗшӗ.
Литература
- H. Karttunen, P. Kroger, H. Oja, M. Poutanen, K. J. Donner. Fundamental Astronomy. — 5th Edition. — Springer, 2007. — 510 p. — ISBN 978-3-540-34143-7.
- M. Salaris, S. Cassisi. Evolution of Stars and Stellar Populations. — John Wiley & Sons, 2005. — 388 p. — ISBN 978-0-470-09219-X.
- Мороз В. И.; Кононович Э. В. Общий курс астрономии. — 2-е, исправленное. — М.: УРСС, 2004. — 544 с. — ISBN 5-354-00866-2.
| Ку астрономипе вĕçлемен статья. Эсир статьяна тӳрлетсе тата хушса проекта пулăшма пултаратăр. |