Витим (юханшыв)

Вити́м — Хĕвелтухăç Çĕпĕрти чи пысăк юханшывсенчен пĕри, Лена юханшывĕн сылтăм юппи. Витимканпа Чина юханшывĕсем пĕрлешнинчен пуçланать.

Витим начина Витим Икат хребечĕн тăвайкинче пуçланса Витим тикĕс сăртлăхне пĕке евĕр хупăрллать, Кăнтăр-Муя тата Çурçĕр-Муя ту хысакĕсем витĕр касса тухса Лена юханшывне кĕрет. Юханшыв тăршшĕ 1837 çх (Витимкан юханшывне шутласан — 1978 çх).^[2]

Сылтăм юпписем: Куанда, Каренга, Калакан, Калар, Бодайбо

Сулахай юпписем: Ципа, Муя, Мамакан, Мама Витим юханшывĕ çинче Бодайбо хули вырнаçнă. Юханшыв бассейнĕнче нефрит, ылтăн тата слюда управĕсем пур.

Владимиров В. Б. Туристские маршруты в бассейне реки Витим. — М., Физкультура и спорт, 1971. (Серия: По родным просторам).

Витим (река в Бурят. АССР) — ПСЭ
Витим в «Словаре современных географических названий»( ӗҫлемен каҫӑ)

^ Ресурсы поверхностных вод СССР: Гидрологическая изученность. Т. 17. Ленско-Индигирский район. Вып. 1. Верхняя Лена / под ред. В. А. Виноградова. — Л.: Гидрометеоиздат, 1966. — 170 с.
^ Большая Советская Энциклопедия. Гл. ред. А. М. Прохоров, 3-е изд. Т. 5. Вешин — Газли. 1971. 640 стр., илл.; 38 л. илл. и карт. 1 карта-вкл.

[1] Ресурсы поверхностных вод СССР: Гидрологическая изученность. Т. 17. Ленско-Индигирский район. Вып. 1. Верхняя Лена / под ред. В. А. Виноградова. — Л.: Гидрометеоиздат, 1966. — 170 с.

[bse5-2] Большая Советская Энциклопедия. Гл. ред. А. М. Прохоров, 3-е изд. Т. 5. Вешин — Газли. 1971. 640 стр., илл.; 38 л. илл. и карт. 1 карта-вкл.

[2]

Витим (юханшыв)

Географи

Юпписем

Вуламалли

Каçăсем

Ӑнлантарусем

Темӑпа ҫыхӑннисем

Категорисем