Вырӑсла версиЯтарлӑ проектсем
Чӗлхе суйла
РУВИКИ ҪИНЧЕН

Воробьёв Дмитрий Николаевич

Disambig gray.svg Воробьёв хушаматлă урăх çынсем çинчен РУВИКИ-ре статьясем пур.
Disambig gray.svg Воробьёв Дмитрий хушаматлă урăх çынсем çинчен РУВИКИ-ре статьясем пур.

Воробьёв Дмитрий Николаевич (ҫур. 1979 ҫулхи ҫӗртмен 24-мӗшӗ, Канаш, Чăваш Автономиллĕ Социализмлă Совет Республики) — Раҫҫей сӑвӑҫи, тӑлмачӗ тата педагогӗ.

Кун-ҫулӗ

1979 ҫулхи ҫӗртмен 24-мӗшӗнче Канашра ҫуралнӑ. Асламӑшӗ мордва ҫынни пулнӑ, аслашшӗ — кӗрешӗн. Дмитрий Николаевич каласа панӑ тӑрӑх аслашшӗ 18 ҫула ҫитиччен тутарла кӑна пӗлнӗ, вырӑсла пӗлмен. Роман шӑллӗ пур[1].

И. Н. Ульянов ячӗллӗ Чӑваш патшалӑх университечӗн географи факультетне, философи кафедри ҫумӗнчи аспирантурӑна вӗренсе пӗтернӗ[2]. Философи ӑслӑлӑхӗсен кандидачӗ («Методологические проблемы теоретизации географии» диссертаци, 2004[3]). 2005 ҫултанпа И. Я. Яковлев ячӗллӗ ЧППУра вӗрентет.

Поэт хайлавӗсемпе куҫарӑвӗсем «Воздух»[4][5] тата «Волга»[6] журналсенче, Textonly, Цирк-Олимп+ТВ[7][8], Рец[9] тетелти журналсенче пичетленнӗ. Чулхулари, Шупашкарти, Мускаври, Рязаньти поэзи фестивалӗсене хутшӑннӑ.

Малтанхи сӑвӑсене 10-11-мӗш классенче вӗреннӗ чухне ҫырнӑ[1]. Пӗрремӗш сӑвӑ кӗнеки 2004 ҫулта тухнӑ[10]. Уйрӑм хайлавсене чӑвашла[11] тата швед[12], акӑлчан[13] чӗлхисене куҫарнӑ.

Критикӑлла пӑхни

Критиксем Воробьев хӑй пултарулӑхне Геннадий Айги ентешӗ тунӑ поэзилле ҫӗнӗлӗхӗсем ҫинче никӗсленсе аталантарнине палӑртнӑ. Тӗслӗхрен, Дмитрий Кузьмин «Таврӑнни» ярӑмри сӑвӑсен умсӑмахӗнче ҫапла ҫырнӑ:

Оригиналлӑ текст (выр.)

В поэтическом инструментарии Айги Воробьёв выделяет индивидуальное (факультативное), чтобы от него отказаться (словесные деформации и сращения, авторская пунктуация), и сущностное, каноническое, подлежащее воспроизведению: ослабленные синтаксические связи, преобладание номинации над предикацией (а уж если глагол, то, по возможности, не в личной форме), лексическая аскеза, окна-пробелы-просветы. (…) Предметно-тематический репертуар Воробьёва столь же ограничен, сколь и словарь, — и в этом тоже можно видеть идеологическую подоплёку (идея творчества как смирения была не чужда Айги — а Воробьёв и вовсе готов полностью отшелушить иронические коннотации от старой метафоры «столпничество стиля»), — тем любопытнее, что при всем том ему удается не только говорить, но и сказать[14].

Айги поэзийӗн хатӗрӗсенче Воробьёв харпӑрлӑха (факультативлӑ япалана) унран хӑтӑлас тесе (сӑмаха хуҫкаланисемпе сыпӑнтарнисем, автор пунктуацийӗ) уйӑрать, тата тӗп япалана, канон евӗрлине, ҫӗнӗрен палӑртма усӑ курнине палӑртать: синтаксис ҫыхӑнӑвӗсене хавшатни, номинаци предикацирен ытларах пулни (глагол пулсан вара, май килнӗ таран унӑн сӑпат форминче пулмалла мар), лексика аскези, пушӑ та ҫутӑ вырӑнсем. (…) Воробьёвӑн предметпа тема репертуарӗ словарьти пекех чикӗленнӗ — ҫакӑнта та идеологи никӗсне курма пулать (пултарулӑхри ҫемҫеллӗх хӑйне евӗр шухӑш пек Айхишӗн ют пулман — Воробьёв вара кивӗ «стиль юпаланӑвӗнчи» метафоринчен ирониллӗ коннотацисене тӗппипех тасатма хатӗр), — ҫакна пӑхмасӑр унӑн калаҫма кӑна мар, ҫавӑн пекех калама та ӑнӑҫлӑ пулса тухни питӗ кӑсӑклӑ.

Кирилл Корчагин та «Зимняя медицина» кӗнеке тӑрӑх ҫырнӑ рецензире «Айги тата Воробьёв» темӑна аталантарнӑ май икӗ авторӑн расна тӗнче пулнине, Воробьёвӑн пейзаж содержанине метафизика шайӗнче йӗркеленине пысӑк тимлӗх уйӑрнине палӑртнӑ[15]. Ҫав «Зимняя медицина» кӗнекерех Александр Житенёв Воробьевӑн татӑклӑ-татӑклӑ сӑмах поэтики тата курма май ҫуккине кӑтартса пама юратни неоавангард енне сулӑннипе ҫыхӑннӑ тесе ҫырнӑ[16].

Сергей Сумин поэт «Зимняя медицина» кӗнекене хакланӑ май ҫапла ҫырнӑ:

Дмитрий Воробьёвӑн сӑввисем чӗлхесӗрлӗхрен сӑмахсӑрлӑх шайӗ таран ӳссе пыраҫҫӗ, вӗсенчен сӑвӑсем кӑна мар, пӗтӗмӗшле пӗлтерӗш ҫуралать. Ҫав хаос, тӗттӗм матери, лӑпкӑлӑх, ҫав текстсен произведенийӗсемшӗн ҫав тери пысӑк вӑй пулса тӑрать иккен. Сӑвӑ вӑраххӑн ӳсет, сӑмахсем ирӗксӗртен ҫуралаҫҫӗ, ҫуралас умӗн такам тӑхтаса, тӑхтаса тӑрать тейӗн. Метафорӑсем-и? Ҫук ҫав, вӗсем шӑпах нумай мар, пурте япаласене, ҫут-ҫанталӑк пулӑмӗсене, тӗнчене тӗп-тӗрӗс кӑтартса парать. Пӗтӗмӗшле питӗ хыт кукарла, илемсӗрле, хура-шурӑллӑ. Тата тексчӗсем хӑйсем те — пӗчӗк чӗрчунсем пекех[17].

Вуламалли

Сӑвӑ пуххисем

  • Дмитрий Воробьев. Зимняя медицина: Сӑвӑсем. Ariel Förlag, 2015. — 68 с. Вып. 7). ISBN 978-91-87605-19-5
  • Дмитрий Воробьев. Желтые стихи. — Чебоксары: О. С. А., 2007. — 24 с.
  • Дмитрий Воробьев. 8 стихотворений. — Чебоксары: О. С. А., 2005. — 14 с.
  • Дмитрий Воробьев. Автопоэзис: стихи. — Чебоксары: free poetry, 2004. — 24 с.

Шведла тата норвегла куҫарнисем

Хисепӗсем

  • «Швед тата норвег чӗлхисенчен куҫарнӑшӑн» номинацире тивӗҫнӗ Андрей Белый премийӗ (2016)[19].
  • П. П. Бажов ячӗллӗ премине илме тӑратни (2015)[20].
  • «Русский Гулливер» премири «Поэтическая рукопись» номинацин лонг-лисчӗ (2014)[21].

Ӑнлантарусем

  1. ^ 1, 2 Дмитрий Воробьёв (выр.). Цех культурных проектов. Пӑхнӑ кун: 2025 ҫулхи юпан 9-мӗшӗ.
  2. ^ Воробьёв Д. Н. // Официальный сайт Чувашского государственного педагогического университета им. И. Я. Яковлева. Пӑхнӑ кун: 2016 ҫулхи ҫӑвӑн 26-мӗшӗ. Архивланӑ 2016 ҫулхи ҫурлан 8-мӗшӗ.
  3. ^ Воробьев Д. Н. Методологические проблемы теоретизации географии // Электронная библиотека диссертаций Российской государственной библиотеки. Пӑхнӑ кун: 2016 ҫулхи ҫӑвӑн 26-мӗшӗ. Архивланӑ 2016 ҫулхи ҫӗртмен 24-мӗшӗ.
  4. ^ Дмитрий Воробьев. Зимняя медицина. Воздух. 2013. № 3-4. (2013). Пӑхнӑ кун: 2016 ҫулхи ҫӑвӑн 26-мӗшӗ. Архивланӑ 2016 ҫулхи акан 10-мӗшӗ.
  5. ^ Чувашия: Игорь Васильев (Кужак), Андрей Павлов, Дмитрий Воробьёв, Евгений Кремчуков, Григорий Галкин. (стихи в подборке региональных авторов). Воздух. 2011. № 2–3. (2011). Пӑхнӑ кун: 2016 ҫулхи ҫӑвӑн 26-мӗшӗ. Архивланӑ 2016 ҫулхи акан 13-мӗшӗ.
  6. ^ Дмитрий Воробьев. Три стихотворения. Волга. 2009. № 9-10. (2009). Пӑхнӑ кун: 2016 ҫулхи ҫӑвӑн 26-мӗшӗ. Архивланӑ 2016 ҫулхи ҫӗртмен 24-мӗшӗ.
  7. ^ Дмитрий Воробьев. Сухие стихи. Сетевой журнал «Цирк Олимп». 2014. № 15 (48). (24 чӳкӗн 2014). Пӑхнӑ кун: 2016 ҫулхи ҫӑвӑн 26-мӗшӗ. Архивланӑ 2016 ҫулхи ҫӗртмен 24-мӗшӗ.
  8. ^ Дмитрий Воробьев. Филипповы советы. Сетевой журнал «Цирк Олимп». 2016. № 20 (53). (19 нарӑсӑн 2016). Пӑхнӑ кун: 2016 ҫулхи ҫӑвӑн 26-мӗшӗ. Архивланӑ 2016 ҫулхи ҫӗртмен 24-мӗшӗ.
  9. ^ Дмитрий Воробьев. Возвращение (поэтический цикл). Рец: лinetературный журнал. 2009. № 58. (1 ҫӗртмен 2009). Пӑхнӑ кун: 2016 ҫулхи ҫӑвӑн 26-мӗшӗ. Архивланӑ 2016 ҫулхи авӑнӑн 10-мӗшӗ.
  10. ^ Дмитрий Воробьев. Автопоэзис. — Free Poetry, 2004. — 24 S. — (Библиотека альманаха Akzenty).
  11. ^ Дмитрий Воробьев. Сăвăсем(чăв.) // Атăлпа тинӗс хушшинче : Поэзи уявӗн альманахӗ / Иосиф Трер пухнă, куҫарнă. — Шупашкар, 2006. — .
  12. ^ Dmitrij Vorobjov. Dikter // Horisont : Kulturtidskriften Horisont organ för Svenska österbottens litteraturförening / oversat. Mikael Nydahl. — Vasa, 2007. — Вып. 1 (54). — ISSN 0439-5530.
  13. ^ Дмитрий Воробьев / перевод Дмитрия Манина. Стихи // Русский свободный стих https://rusfreeverse.com/+ / Редколлегия: Анна Орлицкая, Юрий Орлицкий. — 2021. 2021 ҫулхи ҫӗртмен 23-мӗшӗнче архивланӑ.
  14. ^ Дмитрий Кузьмин. Дмитрий Кузьмин представляет стихи Дмитрия Воробьёва // Textonly.ru : Сетевой журнал. — 2007. — Вып. 3 (23). — ISSN 1818-7447. 2021 ҫулхи акан 18-мӗшӗнче архивланӑ.
  15. ^ Кирилл Корчагин. Состав воздуха. Хроника поэтического книгоиздания // Воздух. — 2015. — № 3–4. — . — ISSN 1818-8486. 2016 ҫулхи ҫурлан 13-мӗшӗнче архивланӑ.
  16. ^ Александр Житенёв. Согретое зеркало // Дмитрий Воробьев Зимняя медицина. — Ariel Förlag, 2015. — . — ISBN 978-91-87605-19-2. 2016 ҫулхи ҫӗртмен 25-мӗшӗнче архивланӑ.
  17. ^ Сергей Сумин. Книга за книгой // Графит : литературный альманах. — Тольятти, 2015. — № 9. — . 2016 ҫулхи акан 28-мӗшӗнче архивланӑ.
  18. ^ Кристиан Лундберг. Ярден. Ariel Forlag (4 акан 2015). Пӑхнӑ кун: 2016 ҫулхи ҫӑвӑн 26-мӗшӗ. Архивланӑ 2016 ҫулхи ҫӑвӑн 3-мӗшӗ.
  19. ^ Оглашены лауреаты премии Андрея Белого. Пӑхнӑ кун: 2016 ҫулхи раштавӑн 4-мӗшӗ. Архивланӑ 2016 ҫулхи раштавӑн 20-мӗшӗ. // Горький Медиа, 03.12.2016
  20. ^ Белинка представила номинантов в оргкомитет Всероссийской литературной премии им. П.П. Бажова. Свердловская областная универсальная научная библиотека им. В. Г. Белинского (15 раштавӑн 2015). Пӑхнӑ кун: 2016 ҫулхи ҫӑвӑн 26-мӗшӗ. Архивланӑ 2017 ҫулхи пушӑн 31-мӗшӗ.
  21. ^ Лонг-лист Премии Русского Гулливера 2014. Издательский проект «Русский Гулливер» (29 авӑнӑн 2015). Пӑхнӑ кун: 2016 ҫулхи ҫӑвӑн 26-мӗшӗ. оригиналтан архивланӑ 2016 ҫулхи ҫӗртмен 9-мӗшӗ.

Каҫӑсем

Темӑпа ҫыхӑннисем

Категорисем