Рокоссовский Константин Константинович

Рокоссо́вский Константи́н Константи́нович (Рокоссо́вский Константи́н Ксаве́рьевич) (пол. Konstanty Rokossowski, Конста́нты Рокоссо́вски, раштав, 21 1896ҫурла, 3 1968) — Совет Союзĕн Маршалĕ (1944), Польша маршалĕ (1949), иккĕ хут Совет Союзӗн Паттӑрӗ (1944, 1945).

Кун-çулĕ

Çамрăклăхĕ

Великие Луки хулинче (урăх хыпарсемпе, Варшавăра) çуралнă. Унăн ашшĕ, поляк, — Ксаверий Юзефович Рокоссовский, Варшава чукун çӳлĕн тĕрĕслевçи, амăшĕ — вырăс вĕрентӳçи Антонина Овсянникова, пулнă. Константин çуралнă хыççăн çемье Варшавăна куçса каять. 1905 ç. ашшĕ вилет, вара çемье укçа-тенкĕсĕр тăрса юлать. Тăватă класлă училищăран вĕренсе тухса Константин чăлха фабрикине ĕçе кĕрет. 1911 ç. амăшĕ çĕре кĕрет. 14-çулхи Константин йамăкĕпе иккĕшĕ кăна тăрса юлаççĕ.

Пĕрремĕш Тĕнче вăрçи тата Граждан вăрçи

Пĕрремĕш Тĕнче вăрçи вĕçленсен, 18-çулхи Константин хăй ирĕкĕпе Каргополь драгунсен полкне хĕсмете кĕрет. Полкăн çыраканĕ, ăна ашшĕ ячĕпе «Константинович» тесе çырать. Тепĕр темиçе кунтан ăнкартуллă та хастар пулнăшăн 4-мĕш степĕньлĕ Георги хĕресне тивĕç пулать. Виçĕ çултан Константин унтер-офицер хисепне ӳссе çитет, виçĕ Георгий медалĕсене тивĕç пулать. 1917 юпа уйăхĕнче Хĕрлĕ Гварди ĕретĕнче, кайран Хĕрлĕ Çарта. 1919 çулта большевиксен партине кĕрет. Граждан вăрçинче эскадрон, уйрăм дивизион, уйрăм кавалери полк командирĕ. Çамрăк командир хăйне хастар, хăюллă, чыслă тата сапайлă тытать. Çав хушăрах, поляк ăратĕнчен тухнипе, хĕсметри ӳсĕмĕ чăрмавлă пырать.

Вăрçăсем хушшинчи тапхăр

1923 çулта авланать, Бармина Юлия Петровнăна качча илет. 1925 çулта Ариадна хĕрĕ çуралать.

19261928 çулсенче Монголире монгол çарĕн инструкторĕ пулса ĕçлет.

Арест

1937-мĕш çулхи çĕртмен 27-мĕшĕнче ВКП(б) речĕнчен кăлараççĕ«за потерю классовой бдительности»[1]. 1937-мĕш çулхи утă уйăхен 22-мĕшĕнче Хĕрлĕ Çартан хĕсмет выранне килменнипе кăларса яраçççĕ[2].

1937-мĕш çулхи çурла уйăхĕнче Рокосовский Ленинграда кайсан ăна çăхавпа Польша тата Япони разведкисемпе çыханнă тесе арестлеççĕ. Вара вăл икĕ çул çура хушши следствинче ларать (следстви ĕçĕ - № 25358-1937)

Доказательства строились на показаниях поляка Адольфа Юшкевича, соратника Рокоссовского в гражданскую. Но Рокоссовский-то хорошо знал, что Юшкевич погиб под Перекопом. Он сказал, что всё подпишет, если Адольфа приведут на очную ставку. Стали искать Юшкевича и обнаружили, что он давно умер.

Тăван Çĕршывăн Аслă вăрçи

Чыславсем

Каçăсем

  1. ^ Свидетельствуют документы 1936—1937 гг. // Псков. — 1995. — № 3. — С. 101.
  2. ^ Газенко Р. Маршал Рокоссовский. Любовь на линии огня (док. фильм). — Россия, 2006.

Темӑпа ҫыхӑннисем

Категорисем